عکسهای زیبای نظامی A-10

سرتیپ دوم جلیل زندی ( متولد ۱۳۳۰ در گرمسار ) خلبان تک‌خال جنگندهٔ اف-۱۴ تامکت

سرتیپ دوم جلیل زندی ( متولد ۱۳۳۰ در گرمسار ) خلبان تک‌خال جنگندهٔ اف-۱۴ تامکت نیروی هوایی ایران است که در تمام دوران جنگ ایران و عراق به خدمت مشغول بود. رکوردهای او ، وی را واجد شرایط عنوان تک‌خال و موفق‌ترین خلبان جنگ ایران و عراق در نبردهای هوایی کرد.

تعداد شکارهای او در منابع مختلف بین 9 تا 11 فروند انواع جنگنده عراقی عنوان شده و با توجه به اشارۀ تام کوپر تحلیل گر تخصصی شرکت نورث روپ گرومان ایالات متحده آمریکا و نویسنده کتاب " Iranian F-14 Tomcats Unite in Tomcat " به عدد 9 ، وی بدون هیچ شک و تردید تک خال سه ستارۀ نیروی هوایی ایران محسوب میگردد.

جلیل زندی در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۰ در شهرستان گرمسار دیده به جهان گشود. پدرش عزت اله زندی تکنسین راه آهن و مادرش خانه‌دار بود. جلیل به همراه خانواده اش تا پایان کلاس نهم دبیرستان (سال ۱۳۴۴) در گرمسار زندگی می‌کرد و به علت انتقالی پدرش به تهران (محله خانی آباد) آمد . او دوره دبیرستان را در تهران، دبیرستان وحید به پایان رساند. او در سال ۱۳۴۷ دیپلم گرفت . در آن دوران او در آزمون ورودی دانشگاه پهلوی شیراز در رشته مهندسی کشاورزی پذیرفته شد اما به علت تنگدستی از رفتن به شیراز بازماند.

به دلیل آن که سن اعزام به سربازی در آن دوران بیست سالگی بود او باید دو سال صبر می‌کرد و چون بدون کارت پایان خدمت سربازی اجازه استخدام در ادارات را نداشت به ارتش پیوست.

او در اواخر سال ۱۳۴۸ به عنوان همافر به نیروی هوایی ارتش پیوست اما پس از چند ماه در اوایل سال ۱۳۴۹ به علت علاقه‌ای که به خلبانی داشت و در پی قبولی در آزمون تخصصی و طی دوره های مقدماتی با رتبه عالی به عنوان هنرجوی خلبانی به ایالات متحده آمریکا اعزام شد و پس ازگذراندن یک دوره ۱۴ ماهه در آمریکا به عنوان خلبان به ایران بازگشت.

در بازگشت زیر نظر استاد خلبان شهرام رستمی که به تازگی به عنوان معلم پرواز معرفی شده بود به یادگیری پرواز هواپیمای اف-۴ئی گمارده شد. او مطابق معمول دوره‌ها را به خوبی گذراند. این موضوع باعث دوستی او با ایشان شد که همواره تحت الشعاع احترام متقابل استاد-شاگردی و محل خدمت او به عنوان خلبان اف-۴ئی در پایگاه سوم شکاری ( همدان ) بود.

وی در ابتدای سال ۱۳۵۷ به عنوان یکی از بهترین و با استعدادترین خلبانان مجدداً به ایالات متحده اعزام و در دانشگاه تگزاس ( تاپ گان ) مشغول تحصیل شد و درتاریخ بیست و ششم آبان ماه ۱۳۵۷ دوره خلبانی اف-۱۴ای تامکت را گذرانده و از آن پس در پایگاه هشتم شکاری اصفهان به خدمت ادامه داد.

در نخستین روز جنگ هنگامی که هواپیماهای عراقی فرودگاه مهرآباد را بمباران کردند او برای دیدن بستگانش در تهران به سر می‌برد که با شنیدن خبر بمباران فورا به اصفهان بازگشت. پس از آغاز جنگ نیز در خدمت نیروی هوایی باقی ماند و در کنار دوستان و همرزمانش به دفاع از مرزهای کشور پرداخت.

شهرت جلیل زندی در جهان به‌ عنوان خلبان جنگندهٔ اف-۱۴ است. وی دارای ۱۱ پیروزی هوایی قابل استناد و اعتماد ( تأییدشده توسط منابع غربی ) ۴ فروند میگ-۲۳، ۲ فروند سوخو-۲۲، ۲ فروند میگ-۲۱ و ۳ فروند داسو میراژ اف۱ می‌باشد و در نیروی دریایی ایالات متحده امریکا نیز همتایی برای او وجود ندارد !

از این رو او به عنوان موفق‌ترین خلبان شکاری ایرانی و موفق‌ترین خلبان اف-۱۴ جهان شناخته می‌شود

تیمسار سرتیپ دوم خلبان حلیل زندی تا اواخر عمر شریف و گرانقدر ، از خدمت در نیروی هوایی دست نکشید و آخرین پست او معاون طرح و برنامه در ستاد عملیات ننیروی هوایی ایران بوده‌است.

شادروان زنده یاد تیمسار سرتیپ دوم خلبان جلیل زندی در سال ۱۳۸۰ در یک حادثهٔ رانندگی به همراه همسرش شادروان زهرا محب شاهدین درگذشت.

روح بلند و استوارش شاد و یاد گمنامش گرامی باد ! :|

• • تاپ گان نیروی هوایی ایران قهرمان گمنام جنگ ! امیر تیمسار سرتیپ دوم خلبان منوچهر محققی تک خال فان

رکورد دار جهانی ۱۸۲ پرواز برون مرزی !! تکرار می کنم دارای رکورد جــــهانی ۱۸۲ پرواز برون مرزی (Special Mission ) و با بیش از ۳۰۰۰ ساعت پرواز با فانتوم F 4 رکودر دار پرواز در ایران و خاورمیانه به علت پرواز های فراوان عملیاتی در دوران جنگ عراق دچار انحراف ستون فقرات شده و از اواسط سال 1387 در بستر بیماری به سر می برند.

( می بردند : اطلاع حدیدی از وضعیت سلامتی این بزرگوار در دست نیست از منابع آگاه !! تقاضا داریم در این خصوص مساعدت بفرمایند )

o امیر تیمسار سرتیپ دوم خلبان منوچهر محققی فرمانده دسته ۴۰ فروندی پرواز در عملیات ۱۴۰ فروندی کمان ۹۹ در روز یکم مهرماه سال 1359 ( کمتر از 15 ساعت از آغاز حمله هوایی دشمن تازی ) از پایگاه بوشهر بودند که در این عملیات بی نظیر تاریخی ، .....

پایگاه های شکاری همدان ؛ تبریز و تهران اصفهان و شیراز ..... نمامی پایگاه ها شکاری ، نظامی ، پالایشگاه ها و نیروگاه ها بعلاوۀ بخش اعظمی از نیروی هوایی عراق بر زمین یا در آسمان عملا در یک مرحله نابود شد !! پشتیبانی عقاب های تیز پرواز شکاری اف 14 تامکت در شکار رهگیرهای عراقی در پایان عملیات نقش فراموش نشدنی داشت.

• در بامداد اول مهرماه سال 1359 و پیش از سپیده دم ، پایگاه بوشهر که تا به آن روز پرواز ۴ فانتوم همزمان را هم تجربه نکرده بود. بزرگترین اسکادران جنگی تاریخ ایران و خاورمیانه را با ۴۰ فروند فانتوم آغاز کرد

• هواپیماها یک به یک تاکسی* کرده و در دل آسمان جای گرفتند و طبعاَ با توچه به بعد مسافت ، بعد از سوختگیری هوایی ، به سمت اهداف حرکت کردند.

• در آسمان بغداد در برگزاری اولین عملیات بزرگ نیروی هوایی با بزرگ ترین ابعاد در تمام طول تاریخش حتی تا به امروز ، ناهماهنگی به‌وجود آمده بود.

• به شکلی که وقتی اسکادران 40 فروندی تحت امر سرگرد منوچهر محققی از پایگاه ششم شکاری ( بوشهر ) به آن‌جا رسیدند ، هواپیماهای پایگاه های دوم ( تبریز ) و سوم ( همدان ) از ارتفاع بالاتر بر سر بغداد شیرجه زده و درحال بمباران بودند !!

• سرگرد محققی و خلبانان اسکادرانش با مانورهایی بی نظیر در بین ساختمانهای بغداد خود را از تیر پدافند دشمن از زمین و بمب های خودی از آسمان و ساختمانهای بغداد در مقابل !! به امان نگاه داشته بدون کوچکترین صدمه ای تمامی اهداف محوله مورد نظر را بمباران کردند.

o منوچهر محققی ..... امیر تیمسار منوچهر محققی اخلاق منحصر به فردی داشت، شلیک توپ ضد هوایی به فانتومش را کسر شأن خود میدانست و جواب آن را متقابلا با شیرجه و شلیک توپ دماغه فانتوم میداد،

o روزی که به همراه جاویدان ؛ عباس دوران به عملیات برون مرزی رفته بود در راه باز گشت از دسته پروازی جدا شد و با تغییر مسیر تیربار ضد هوایی را که در مسیر رفت به طرفش شلیک کرده بود منهدم کرد،

o رفتارهای قدرناشناسانه با وی منوچهر را در سالهای پس از جنگ گوشه گیر کرد، ایشان هم اینک از آسیبهای جدی به ستون فقرات به علت کثرت پروازهای جنگی رنج میبرد !

o ایشان در آخرین روزهای جنگ در وصف دوران خدمت خود به همرزمان تیز پرواز خود فرمودند : بچه ها اینقدر Low Level بروی خلیج فارس پرواز کردم که فکر کنم همه ماهیهای خلیج فارس کباب شدند !!

o از تيمسار سرتیپ دوم خلبان منوچهر محققي اين اسوه مقاومت و شجاعت به حق ميتوان بعنوان يكي از بزرگ مردان دلاور جنگ هشت ساله عراق و ايران نام برد.


o عمرش طولاني و عزتش زياد .... سرمینش جاوید باد /O

بمب افکن نروثروپ گرومان بی-۲ اسپیریت : هر کجا - هر زمان ( The Northrop Grumman B-2 Spirit ( the Stea

بی-۲ اسپیریت ( به‌ معنای روج یا شبح)، بمب‌افکن رادارگریز راهبردی نیروی هوایی ایالات متحده محصول شرکت نورتروپ گرومن با کمک بوئینگ است.

بی-۲ اسپیریت دارای خاصیت رادار گریزیست که می‌تواند در مقابل سیستم‌های ضد هوایی بی گزند باشد. بدنهٔ هواپیما از آلیاژ سرّی خاصی ساخته شده که امواج رادار را شدیداً جذب می‌کند.

در بی-۲ اسپیریت گازها و دود حاصل از موتور قبل از اینکه خارج شوند، کاملاً" سرد می‌شوند تا رادای‌های و موشک های حرارتی در رهگیری بمب افکن ناتوان باشند،

ویژگی های بارز در طرح شگفت انگیز آیروداینامیک بی-۲ اسپیریت اینکه در این پرنده عظیم سکان عمودی وجود ندارد که خود باعث به حداقل رسیدن سطح مقطع راداری گردیده و در این طرح که بال پرنده ( شاهین ) نام دارد حرکت پرنده آهنین بر پایه دم و تکیه گاه این هواپیما ممکن میگردد.

بی-۲ اسپیریت برای چرخش و غلت زدن ( محدود ) ، مرکز ثقل خود را تغییر می‌دهد و در این طرح مصرف سوخت به طور چشمگیری کاهش یافته است. به طوری که B۲ با سوخت گیری اولیه ( در نسل جدید ) بیش از ۱۶ هزار کیلومتر را نیز طی می‌کند و اگر سوخت‌گیری هوایی کند، می‌تواند به هر نقطه در کره زمین سر بزند.

ویژگی خاص دیگر بی-۲ اسپیریت پرواز و حمله در ارتفاع بیش از ۵۰۰۰۰ پایی به دور از چشم رادارها و برد اکثر موشک ها و شکاری هاست که در این ارتفاع قابلیت حمل هشتاد بمب هوشمند ۲۳۰ کیلویی JDAM مجهز به سیستم جی‌پی‌اس را داراست و تنها با رها کردن بمب ها میتواند به دقیق ترین شکل اهداف را مورد اصابت قرار داده و همچنان از دید رادارهای زمینی و شکاری های پدافند در امان باشد.

توان مرگبار این شبح قابلیت حمل و پرتاپ ۱۶ بمب سقوط آزاد یا غیر هدایت شونده ( بی نیاز از هدایت دقیق ) از نوع بمب های هسته‌ای کلاس D83 است . این بمب ها با وزن ۱۱۰۰کیلویی قدرت تخریبی معادل 1.2 مگاتن ( میلیون تن ) تی.ان.تی دارند که 75 بار مهیب تر از قدرت تخریب بمب مشهور پسرک است که هیروشیمای ژاپن را به تلی از خاکستر سوزان تبدیل کرد و تنها 16 کیلوتن تی.ان.تی قدرت داشت !!

هر چند این بمب افکن اصولاً غیر قابل شکار است ! اما برای حلوگیری از هرگونه صدمه احتمالی توسط جنگنده های دشمن تا سال 2006 توسط دسته ای شامل 8 فروند اف 18 اِی سوپر هورنت اسکورت میشد که اخیراً این دسته به دو فروند اف 22 رپتور تبدیل و توان رادارگریزی فرم عملیاتی را به مراتب افزایش داده است !!!

بی-۲ اسپیریت گرانقیمت ترین هواپیمای جهان با یک میلیارد و دویست میلیون دلار معادل 40 فروند اف 14 تامکت یا 12 فروند اف 22 رپتور است !

تنها 21 فروند از این بمب افکن تولید شده و طی گرانقیمت ترین حادثه هوایی تاریخ یک فروند از آنها به دلیل نقص تکنیکی در Andersen Air Force Base گوام با زمین برخورد و منهدم گردید.

لازم به یادآوریست بنابر گزارش فارس نیوز و صدای آمریکا :

  دو بمب افکن B-2  از پایگاه هوایی وایتمن در ایالت میزوری به کره جنوبی اعزام شده و سپس مهمات بی اثر را بر جزیره ای واقع در جنوب شرقی ساحل شبه جزیره کره ( متعلق به کره شمالی ) ریختند و در یک پرواز بی توقف 20 هزار کیلومتری به پایگاه اصلی خود بازگشتند.

که در پی این اقدام بی سابقه و پیام روشن آن ، صدای رهبر روانی کره شمالی مبنی بر تهدید حمله بی رحمانه موشکی ( اتمی ) به ایالات متحده خاموش شد !!

بوئینگ اف/ای-۱۸ئی/اف سوپر هورنت ( زنبور سرخ ) The Boeing F/A-18E/F Super Hornet

اف/ای-۱۸ئی/اف یک جنگنده مافوق صوت ( 1.8 ماخ ) تک سرنشین ( در مدل ایی ) و دو سرنشین ( در مدل اف ) با دو موتور جنرال الکتریک F414-GE-400 ؛ چندمنظوره ناونشین/آفند زمینی است.

این جنگنده توسط شرکت مک‌دانل داگلاس برای نیروی دریایی آمریکا طراحی شده و در سال ۱۹۹۵ اولین پرواز خود را انجام داد. در ۱۹۹۷ پس از ادغام شرکت مک‌دانل داگلاس در بوئینگ وارد خط تولید شده و از ۱۹۹۹ وارد خدمت رسمی در نیروی دریایی ایالات متحده شد.

از سال ۲۰۰۶ میلادی با بازنشستگی جنگنده افسانه ای رهگیر اف-۱۴ تام‌کت جایگزین این جنگنده شد و در کنار اف-۱۸ هورنت در این نیرو به عنوان جنگنده چندمنظوره نیروی دریایی مشغول به خدمت است.

Guns : M61A1/A2 Vulcan

: Bombs

AGM-154
B61
GBU-31
Mk-20
Mk-80
Paveway

: Rockets

AIM-9
AIM-120
AGM-65
AGM-84
AGM-84E
AGM-88

شکارچی تی 34 و افسانه آلمانی ..هانس اولریخ رودل

مردی که استالین برای سرش جایزه گذاشت ...
هانس اولریخ رودل .بالاترین مدال نظامی المان را تصاحب کرد ... او دارای نشان صلیب شوالیه با برگهای طلایی بلوط و الماس بود ...بالاترین نشان نظامی آلمان،که از دست هیتلر دریافت کرد
در 1916 در کنرادوالدائو در سیلسیا در شرق آلمان هانس در خانواده مردی که از اعضای کلیسای منطقه بود بدنیا امد ...این دانش اموز ضعیف دوران مدرسه و علاقمند دیوانه همه ورزشها در دوران نوجوانی شاهد به قدرت رسیدن نازیها بود ... سرانجام عطش قوی درونش او را به طرف هیجان پرواز کشاند و در 1936 به لوفت وافه پیوست ....
با پایان دوره های ابتدایی پرواز با درخواست او مبنی بر دیدن دوره های تخصصی خلبان بمب افکنهای شیرجه رو موافقت نگردید و او بعنوان دیده بان هوایی به کاریر خود در لوفت وافه ادامه داد و آموزشهای لازم را دید

قبل از شروع جنگ او پروازهای شناسایی زیادی برفراز لهستان انجام داد . بعد از اشغال لهستان رودل دوباره تقاضای عضویت در واحدهای بمب افکنهای شیرجه رو را نمود این بار افسران مافوق با تقاضای او موافقت کردند و بعد از پایان دوره های اموزشی تئوری با یک فروند اشتوکا به یک پایگاه اموزشی فرستاده شد ...

در زمان حمله به فرانسه او دور از جبهه در حال گذراندن دوره های امورشی بود بعد از اموزشهای کامل رودل با هواپیمای اشتوکای خود به اسکادران شماره یک از گروه دوم بمب افکنهای شیرجه رو پیوست

در مه 1941 در بزرگترین حمله هوابرد آن زمان که جهت تسخیر جزیره اساطیر یعنی کرت یونان توسط آلمانها صورت گرفت اسکادران رودل بصورت فعال وارد صحنه جنگ شد ولی با رودل فرصت حضور در جبهه اصلی را نیافت ... با تصمیم مارشال گورینگ بنیانگذار نیروی هوایی رایش گروه دوم بمب افکنهای شیرجه روی آلمان که رودل جزیی از انها بود قبل از عملیات بارباروسا که توسط خداوند زرهی رایش یعنی گودریان طراحی شده بود به شرق اعزام شد در ساعت سه صبح 23 ژوئن 1941 رودل اولین عملیات پروازی خود را بعنوان خلبان اشتوکا انجام داد و در همان روز تا شب چهار سورتی پرواز را با موفقیت به انجام رساند. و تنها در ماه بعد بود که رودل مدل صلیب آهنین درجه یک را به پاس شجاعت و دقت در عملیات دریافت کرد.

در سپتامبر گروه دوم بمب افکنهای شیرجه رو رایش به ناوگان بالتیک ارتش سرخ مستقر در بندر کرون اشتاد در نزدیکی لنینگراد حمله کردند و اولین شاهکار رودل در اینجا و در 23 سپتامبر شکل گرفت . هدف ناو 26000تنی مارات بود ...رودل این ناو را با یک بمب 1000کیلویی مورد هدف قرار داد. بمب در انبار مهمات کشتی منفجر شد و مارات به اعماق ابهای سرد بالتیک فرو رفت . در کریسمس رودل پانصدمین پرواز خود را انجام داد و توانست مدال صلیب طلایی المان را از دستان پسر عمو تکخال بزرگ المان در جنگ جهانی اول مانفرد ریشتهوفن یعنی ژنرال ولفروم ریشتهوفن دریافت کند.

ادامه نوشته

Erich Hartmann، موفقترین خلبان تاریخ هوانوردی

اریش هارتمن، خلبان تکخال جنگ جهانی دوم
اریش هارتمن در اکتبر 1940 و در حالی که فقط هجده سال داشت، به نیروی هوایی آلمان ملحق شد و در مارس 1941 وارد مدرسه خلبانی شده و در اکتبر 1942، در زمانی که شاید جنگ جهانی دوم به اواسط خود نزدیک می شد، به عنوان خلبان جنگنده شکاری در سن بیست سالگی فارغ التحصیل شد. در آن زمان، نیروی هوایی آلمان و دیگر کشورهای درگیر، نیاز شدید به نیروی انسانی خصوصاً خلبان های ماهر و حرفه ای داشتند و همین علت باعث می شد که خلبانان بسیار جوان بلافاصله پس از اتمام دوره خلبانی به سرعت به خطوط مقدم جنگ فرستاده شوند، و هارتمن هم از این قاعده مستثنی نبود. او پس از به پایان رساندن تحصیل، به سرعت به فایتر وینگ 52 که مجهز به هواپیماهای مسراشمیت Me-109 بودند برای خدمت فرستاده شد. هارتمن تا آخرین روز جنگ در این اسکادران ماندگار شد و در بیش از 1400 سورتی پرواز عملیاتی موفق شد تعداد 352 فروند از هواپیماهای دشمن را سرنگون کند که خواب چنین تعداد پیروزی را هیچ خلبانی حتی در خواب هم نمی دید. بدین گونه هارتمن، موفق ترین خلبان در طول تاریخ شد که تا کنون در پروازهای عملیاتی شرکت کرده است.
وقتی که هارتمن وارد اسکادران عملیاتی خود شد، رهبر اسکادران یعنی خلبان راسمن که تا آن زمان موفق شده بود سیزده فروند هواپیمای دشمن را ساقط کند به خلبانان مطلب مهمی را اعلام کرد: «روی زمین، همه ما بر اساس قوانین نظامی با هم رفتار می کنیم و با ما رفتار می شود، اما در آسمان تنها چیزی که مهم است تعداد هواپیماهایی است که سرنگون کرده اید. نه مقام، نه درجه و نه عناوین و القابی که اینجا می بینید در آسمان ارزشی ندارد. کسی که بیشترین هواپیماهای دشمن را ساقط کرده است، لیدر و رهبر گروه های پروازی می شود، بدون توجه به درجه ای که دارد، حتی اگر یک ستوان تازه کار باشد.» گفته راسمن کاملاً واضح و صریح بود و به خوبی در خلبانان اثر کرد. در مدتی کم پس از ساماندهی گروه، هارتمن به عنوان وینگ من یا هواپیمای همراه راسمن برگزیده شد
آغازی ناامید کننده برای هارتمن

ادامه نوشته

عکسهای زیبای نظامی

RQ-4 Global Hawk

شاهین جهانی یک پهپاد ساخت شرکت نورثروپ گرومن است که توسط نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا بعنوان یک هواپیمای شناسایی به کار برده می‌شود.اولین پرواز این پهپاد در پایگاه هوایی ادواردز در 28 فبریه سال 1998 انجام شد.

به جرات می‌توان گفت این پهپاد یکی از پیشرفته‌ترین هواپیما های بدون سرنشین در جهان است.این پهپاد با کنترل از راه دور توسط خلبان‌هایی که مایل‌ها دورتر از آنها در اطاقک مجازی خلبان نشسته‌اند، هدایت می‌شود.البته این پهپاد توانایی انجام ماموریت به طور مستقل و خود مختار را نیز داراست.

برنامه پهپاد ارتفاع بالا و پیوستگی پروازی زیاد شاهین جهانی،یک مفهوم نمایش پیشرفته تکنولوژی ست که برای تامین خواسته های "دفتر استحکام دفاع هوایی آمریکا،در فراهم کردن قابلیت شناسایی دراز مدت برای ستاد مشترک ارتش طراحی شد.

شناسایی دراز مدت توسط مسئول این دفتر این گونه تعریف شد: توانایی تخلیه بار یا مهمات مناسب و تهیه اطلاعات از هرکجا حتی درون قلمرو دشمن در شب یا روز بدون توجه به شرایط آب و هوایی بنا به نیاز نیروهای عملیاتی مستقر در منطقه.
2 نوع سیستم ارتفاع بالا و پیوستگی پروازی زیاد تحت این برنامه توسعه یافتند;اول یک طرح معمولی که با نام کلاس 2+ نیز شناخته میشوذو دوم طرحی با قابلیت دیده شدن کم که با نام کلاس 3+ نیز شناخته میشود.

پهپاد کلاس 2+ توانا برای شناسایی و نظارت در ارتفاع بالاست و میتواند تا شعاع تقریبا 14001 کیلومتری از محل پرتاب عملیات انجام دهد.همچنین این توانایی را دارد که تا 28 ساعت در ارتفاع 18288 متری روی ناحیه هدف پرواز انجام دهد.
این پهپاد می تواند محموله های الکترو اپتیکالی و فرو سرخ و رادار روزنه ترکیبی را باهم حمل کرده و به صورت هدایت ماهواره ای یا کنترلر زمینی عمل کند.

این پهاد قابلیت سکون دراز مدت و در منطقه تحت پوشش و تشخیص پیوسته منطقه تحت پوشش را به کمک سنسور هایی باقدرت و حساسیت بالا دارد.
حضور پیوسته 28 ساعتی این پهپاد،نظارت مداوم و تعقیب هدف ها را آسان تر کرده است.
این پرنده روی سیستم شناسایی رادار برای تمامی شرایط آب و هوایی و ناحیه های وسیع و قدرت تشخیص بالا و که میتوان با آن تصویرهایی با کیفیت بالا را تهیه کرد و همچنین قدرت هدفگیری دقیق تمرکز کرده است.

رادار این پهپاد حالت های روزنه ترکیبی که به کمک آن قدرت تشخیص در ارتفاع 30 سانتی متری را برای این پرنده فراهم میکند و حالت جی.اِم.تی.آی که تا سرعت 4 گره و در هر فاصله ای از 20 تا 200 کیلومتری کار میکند،است.

شاهین جهانی ساختار موجود شناسایی تاکتیکی هوابرد را برای طراحی ماموریت و داده پردازی و بهره برداری از داده ها وانتشار آنها یکی کرده است.
این پهپاد هر دو قابلیت جستجوی راداری ناحیه های عریض و تصویر برداری فروسرخ/الکترو اپتیک با 4000 نانو متر مربع در هر ماموریت با وضوح 1 متر و 1900 عکس در هر ماموریت با وضوح 0.3 متر را دارد.

ادامه نوشته

بمب افکن لنسر Lencer B-1

لنسر یکی از بمب افکن های استراتژیک ارتش آمریکاست. در واقع طرح این بمب افکن از دهه 60 میلادی به عنوان یک مافوق صوت با برد بلند و توان حمل مهمات بالا در نیروی هوایی ایالات متحده مطرح شد.
نمونه های اولیه این بمب افکن مادون صوت بود ولی با ایجاد تغییرات اساسی در ساختار آن تبدیل به یک بمب افکن مافوق صوت شد که با هر ماموریتی سازگار است و قادر است بدون نیاز به سوختگیری از پایگاه بلند شده و پس از نابودی هدف به سمت پایگاه بازگردد. البته این مراحل بهینه سازی B-1 نزدیک به 12 سال طول کشید تا سرانجام این پرنده وارد خدمت نیروی هوایی شد.B-1B یکی از انواع این بمب افکن و در واقع اصلی ترین نمونه آن است که در سال 1986 وارد خدمت نیروی هوایی آمریکا شد.
لنسر را با قابلیت پرواز مافوق صوت و برد عملیاتی زیاد و همچنین سقف پرواز بلند میتوان بین دو بمب افکن B-52 و B-2 قرار داد. نام رسمی B-1 در نیروی هوایی آمریکا لنسر است اما معمولا به اسم مستعار Bone (B – ONE) شناخته میشود. در حال حاضر با بازنشست شدن جنگنده هایی مانند یوروفایتر 111 و F-14 از خدمت نیروی هوایی لنسر تنها بازمانده نسل هواپیماهای بال متغیر است.
دفتر مطالعات هواپیماهای استراتژیک آمریکا برای اولین بار در سال 1965 طرح تولید یک بمب افکن قاره پیما با قابلیت حمل مهمات بالا را که بتواند جایگزین B-52 شود را تصویب کرد اما تاخیرها و تعلیق های پیاپی در انجام این طرح باعث شد B-1 نتواند زودتر از دهه 80 میلادی وارد خدمت شود یعنی 12 سال پس از شروع مطالعات اولیه .
بدین ترتیب B-1B تا حد زیادی خواسته های ایالات متحده را توانست برآورده کند4 موتور توربوفن که قابلیت دستیابی به سرعتهای بالا را به آن میداد به همراه بالهای متغیر باعث شد که این جنگنده از مانورپذیری بالایی نیز برخوردار باشد. استفاده از سیستم های پیشرفته اخلالگر که در این مدل استفاده شده است به همراه مواد جاذب امواج به کار رفته در بدنه و سطح راداری کم آن باعث شد تا در مقابل جنگنده های رهگیر تا حد زیادی ایمن باشد. سرعت B-1B از B-1A کمتر بود و به 1و25 ماخ در ارتفاع بالا و 0.92 ماخ در سرعتهای پایین محدود شده است تا مصرف سوخت زیاد بر برد آن تاثیر نگذارد. موتور F110 جنرال الکتریک جایگزین موتور F101 شده بود که در B-1A استفاده میشد. استفاده از شراره های بزرگ (FLARE) نیز باعث گمراه کردن موشک های حرارتی شلیک شده به سمت آن میشود. لنسر تا به حال 6 بار مورد بهینه سازی قرار گرفته است که آخرین بار آن در سال 2005 بود. از مدل B-1B تا به حال صد فروند ساخته شده است که قیمت پیشرفته ترین مدل آن 283 میلیون دلار برآورد میشود البته طبق آمار تنها 66 فروند از این بمب افکن ها قادر به عملیات هستند.
مهمترین عملیاتی که B-1 در طول دوران خدمت خود انجام داد عبارتند از:

ادامه نوشته

ظرفیت بمب افکن بوئینگ B-52 استراتوفورس خداوند جنگ ؛ دژ پرنده و پسر جاق زشت

این بمب افکن توان حمل هفتاد هزار پوند ( 31 هزار کیلوگرم ) انواع جنگ افزار پرتاب شونده شامل بمب های هسته ای ؛ متعارف و هدایت شونده را تا بردی به شعاع 8.000 کیلومتر ، ارتفاع 50.000 پا و سرعتی نزدیک به 1 ماخ دارست !!
صرف نظر از بمب های نا متعارف هسته ای ، تعداد بمب ها و سایر آفندهای قابل حمل توسط یک بی 52 با تعداد بمب های قابل حمل توسط تمامی بمب افکن های متعلق به یک کشور برابر یا افزون است :

بمب هسته ای:

20 عدد ALCM
12 عدد SRAM (مقر حمل خارجی)
12 عدد AMC (مقر حمل خارجی)
2 عدد B53 (مقر حمل داخلی)
8 عدد B61 Mod11 (مقر حمل داخلی)
8 عددB83 (مقر حمل داخلی)

بمب متعارف (غیرهسته ای) :

51 عدد CBU-52 (27 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU-58 (27 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU-71 (27 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU 87 (6 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU 89 (6 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU 97 (6 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد M117
18 عدد MK20 (مقر خارجی)
51 عدد MK36
8 عدد MK41
12 عدد MK52
8 عدد MK55
8 عدد MK56
51 عدد MK59
8 عدد MK60 (مقر خارجی)
51 عدد MK62
8 عدد MK64
8 عدد MK65
51 عدد MK82
و 18 عدد MK84 (مقر خارجی)

سلاح های هدایت شونده:

18 عدد JDAM (12 عدد در مقر خارجی)
30 عدد WCMD (16 عدد مقر خارجی)
8 فروند موشک AGM-84 (هارپون)
20 فروند AGM-86C CALCM
8 فروند AGM-142 Popeye (سه فروند در مقر خارجی)
18 فروند AGM-154 JSOW (12 فروند در مقر خارجی)
12 فروند AGM-158 JASSSM (فقط مقر خارجی)
12 فروند TSSAM

جنرال داینمیکس اف-۱۱۱ ( کفتار )

• هواپيماي F-111 ساخت جنرال دايناميكز، يك هواپيمای بمب افکن محسوب می شود که قادر است در نقش های متفاوتی چون بمبافكن استراتژيك ميانبرد، هواپیمای شناسايي و جنگندهء ضربتي به کار گرفته شود.

• جنرال داینامیکس اف111 در دههء 1960 وارد خدمت شده است.

• طراحی منحصر به فرد اف111، پیشگام معرفی تکنولوژیهای نوینی در عرصهء هواپیماهای نظامی محسوب گردید. از جملهء آنها میتوان به تكنولوژي منحصر به فرد بالهای متغیر، موتور توربوفن دارای پسسوز و سیستم راداری پنهان شدن در پوشش عوارض طبیعی زمین (Terrain Following Radar) جهت پرواز در ارتفاع پست با سرعت بالا را اشاره کرد.

• طراحی اف111 از ابتدا بینقص و کامل بود، علیالخصوص برای مهندسین هوافضای روس که تا آن موقع، چنین هواپیمایی را مشاهده نکرده بود. بسیاری از سامانههایی که در اف111 براي اولين بار به کار گرفته شدند و ما امروزه آنها را پیش پا افتاده و عادی میدانیم، در زمان طراحی اف111، بسیار پیشرفته محسوب میشدند.

• { روسها بمب افکن استراتژیک سوخوی اس.یو 24 را در مقابل این جنگنده طراحی کردند که تعداد 24 قزوند از این بمب افکن طی قرار خرید یا به نقل دیگر غنائم پناهندگان عملیات طوفان صحرا ؛ با برد طلائی نزدیک به 2000 کیلومتر مهم ترین جنگنده از نظر استراتژی سیاسی حال حاضر در ایران ( فاصله بین ایران - اسرائیل ) بیش از دوبرابر برد فانتوم ها محسوب میگردند }


• اف111 از ابتدا، با مشکلات عدیدهای دست به گریبان بود. در آن زمان ، وزارت دفاع ایالات متحده، از اف111 توقع انجام ماموریتهای بسیار متفاوتی را داشت. از جملهء توقعات وزارت دفاع، به ماموریتهایی چون «رهگیر ناونشین» اشاره کرد که بدون شک مهمترین عامل شکست اف 111 عدم حمایت مالی ایران از این پروؤه و رویکرد محمدرضا پهلوی به مک دانل داگلاس اف 4 فانتوم II محسوب میگردد.

• ماموریت رهگیر ناونشین، بعدها بر عهدهء جنگندهء بسیار موفق و پیشرفتهء اف14 تامکت گذاشته شد که این پروژه تنها با حمایت مالی ایران پرداخت وام 1.2 میلیارد دلاری و پرداخت 5 میلیون دلار افزون در مقابل هر فروند از مجموع 80 فروند به ثمر نشست.


• اف111 مختص نيروي هوايي، در گونههاي مختلفي توليد گشت كه از جملهء آنها ميتوان به اف111 در مدلهاي A، D، E و F اشاره كرد. به جز اينها، جنگندهء FB-111A نيز توليد گشت كه يك بمبافكن استراتژيك محسوب ميشد و داراي مشكلات عديدهاي بود.

• در اين بين، تنها نوع F دقيقن با مشخصات مورد نظر نيروي هوايي در برنامهء TFX مطابقت ميكرد. اين مدل، نسبت به ساير گونههاي ساخته شده توسط جنرالدايناميكز داراي نقائص كمتري بود.

• می توان ادعا کرد توطئۀ اصرار آمریکایی ها و علاقۀ فروش این پروژه ایران با تستی که محمدرضا پهلوی شخصاً بز اف 4 و اف 111 انجام داد خنثی شد !!

• جنرال داینمیکس اف-۱۱۱ ( خوک / کفتار )
• نوع هواپیما : بمب‌افکن استراتژیک، شناسایی و جنگنده تهاجمی
• کشور سازنده : ایالات متحده آمریکا
• شرکت سازنده : جنرال داینامیکس
• نخستین پرواز : ۲۱ دسامبر ۱۹۶۴


• تاریخ رونمایی : ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۷
• وضعیت کنونی : بازنشسته
• بکارگیرنده(ها) نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
• نیروی هوایی سلطنتی استرالیا
• تعداد ساخته‌شده ۵۶۳ فروند

• بهای هر فروند اف-۱۱۱اف: ۱۰٫۳ میلیون دلار آمریکا (سال ۱۹۷۳)

بمب افکن Tu-22M ( (Russian: Туполев Ту-22М; NATO reporting name: Backfire

آتشی زیر خاکستر جنگ سرد
بمب افکنی که بار ها شاهد بمباران کشور عزیزمان در جنگ تحمیلی توسط آن بوده ایم !!!!!!!!!!!!
در دوران جنگ جهانی دوم، همیشه بمباران کشورهای دور از دسترس مسئله ای مشکل ساز برای نیروی هوایی کشورهای درگیر در جنگ بود. چرا که خطرات زیادی یک بمب افکن را در حین پرواز دوربرد به کشور دشمن تهدید می کرد. رهگیری شدن به وسیله جنگنده های دشمن، اتمام سوخت، خرابی موتورها و نقص فنی، همه و همه از عواملی بودند که مانع از موفقیت در بمباران های استراتژیک دوربرد می شدند. پس از جنگ جهانی دوم، کم کم این ایده توسعه زیادی پیدا کرد و نتیجه همین پیشرفت، رقابت شدید شوروی و آمریکا، یعنی دو طرف جنگ سرد در ساخت بمب افکن های سنگین دوربرد شد. یکی از مهم ترین و پیشرفته ترین بمب افکن های ساخت شوروی که همواره موجب وحشت غرب بود، بمب افکن مافوق صوت سنگین Tu-22M، یعنی نمونه اصلاح شده همان بلایندر قدیمی بود. در مقاله زیر، به تفصیل به تشریح توانایی های این بمب افکن فراموش شده البته قدرتمند و مقتدر خواهیم پرداخت:
توانایی لحظه به لحظه بمباران طرف مقابل در جنگ سرد، برای شوروی و آمریکا حکم یکی از بزرگترین آرزو هایشان را داشت. ظاهراً هنوز قدرت بمباران های سنگین دو طرف به حدی نرسیده بود که آمریکا و شوروی بتوانند با هم درگیر نبرد های این چنینی شوند. بنابراین، هر دو کشور شروع به توسعه موشک های قاره پیمای خود کردند و هر روز با دست یافتن به فناوری پیشرفته تری، هر یک از طرفین قدرت خود را به رخ طرف مقابل می کشیدند. موشک های دوربرد تا اواخر جنگ سرد همچنان یکی از موضوع های داغ بحث های نظامی بین آمریکا و شوروی بود، اما انگار این دو کشور هم به این نتیجه رسیده بودند که هرگز بمباران موشکی نخواهد توانست جای عملیات انسانی را به طور کامل بگیرد، یعنی کاملاً جایگزین آن شود. در نتیجه آمریکا و شوری هیچ گاه از گسترش نیروی بمباران استراتژیکی که به وسیله هواپیماهای سنگین و دوربرد انجام می شد غافل نشدند.
توپولف Tu-22M و تاریخچه Tu-22 بلایندر، جد بزرگ بک فایر
Tu-22 از هواپیماهایی بود که هنوز تاریخ نخستین پرواز آن معلوم نیست. این هواپیما احتمالاً در اوایل دهه 60 نخستین پروازهای خود را انجام داد و در خدمت نیروی هوایی و نیروی دریایی شوروی قرار گرفت. ناتو که با بررسی عکس های هوایی به وجود این هواپیما پی برده بود، آن را بلایندر نام نهاد. با بررسی شکل بال های- پسگرای این هواپیما و ابعاد آن، سرعت آن حداکثر دو ماخ پیش بینی گشت که بعدها معلوم شد سرعت بلایندر هیچ گاه از 1.4 ماخ فراتر نرفته است. این هواپیما بمب افکنی با حداکثر وزن برخاست حدود هشتاد تن بود و موتورهای آن با یک پیکربندی نا متعارف در عقب بدنه و درست در زیر سکان عمودی قرار داشتند. مشهورترین مدل بلایندر، مدل بلایندر C است که به تجهیزات گسترده ECM یا دفاع الکترونیکی مجهز بود و در خدمت نیروی دریایی شوروی سابق قرار گرفت. عراق به عنوان هم پیمان نزدیک شوروی در آن سال ها، یکی از مشتریان Tu-22 بود و در زمان جنگ ایران-عراق هم این کشور، استفاده نسبتاً گسترده ای از این بمب افکن علیه ایران به عمل آورد. هواپیمای Tu-22M، یعنی بمب افکن مورد بحث این مقاله، از نظر ساختار کلی و البته نام شاید به Tu-22 شباهت هایی داشته باشد، اما توپلوف 22 مدل ام که به بک فایر مشهور است، اساساً هواپیمای دیگریست.
توپولف Tu-22M چگونه به وجود آمد
پس از طراحی بمب افکن Tu-22 هیئت طراحی توپولف کار را بر روی طرح بمب افکنی بر پایه ی بلایندر آغاز کرد. توپولف از ابتدا می خواست با تغییر زاویه پسگرایی بال ها و نصب موتورهای جدید با قدرت افزون تر نمونه ای اصلاح شده از Tu-22 را ارائه دهد. این طرح، طرح شماره 106 نام گرفت اما چندان که باید و شاید موفق نبود. شرکت توپولف طرح شماره 125 که بمب افکنی با بردی بیش از 4.800 کیلومتر و سرعتی بالغ بر 2.500 کیلومتر بر ساعت بود را نیز در سال 1962 به دولت آن زمان شوروی ارائه کرد. پس از تحلیل های فراوان، طرح 125 شرکت توپولف رد و طرح T-4 شرکت سوخو مورد قبول واقع گردید. با این که امیدها برای شرکت توپولف داشت به تدریج از بین می رفت، اما این شرکت دوباره دست به طراحی جدیدی با کد 145 زد. طرح 145 هواپیمایی اصلاح شده بر پایه ی Tu-22 بود که توانایی انجام ماموریت ها را چه در سرعت های زیر صوت و چه در سرعت های بالای صوت داشت. برای آن که حداقل نیاز های این هواپیما برای برد آن مرتفع شود، نیاز به استفاده از بال های متغیر بود تا طرح 145را تبدیل به بمب افکنی با انعطاف پذیری بالا و قابلیت پرواز در هر شرایط سرعت پروازی بنماید. بر اساس پیش بینی ها، هواپیمای جدید سرعتی بالغ بر 2.300 کیلومتر بر ساعت و بردی بین شش تا هفت هزار کیلومتر داشت. پس از آن که طرح T-4 شرکت سوخوی ناکام ماند، در سال 1967 توپولف رسماً مامور توسعه طرح 145 شد. نام هواپیمای جدید، همان Tu-22M بود. بیشتر گام هایی که در راه ساخت Tu-22M برداشته شد، نسبت به زمان خود بی نظیر بود. به خصوص که توجه ویژه ای هم به سیستم بال های متغیر که البته اساس همین طرح بود هم شده بود. بال های Tu-22M که در وسط بدنه قرار گرفته بودند، می توانستند زاویه خود را نسبت به خط عرضی هواپیما برای مطابقت با شرایط پروازی گوناگون تغییر دهند. نوک بال ها حالتی انحنایی و البته باریک و ریشه بال ها هم شکلی عریض و پهن داشت.
توپولف Tu-22M چگونه بمب افکنی بود
با معرفی بمب افکن سوپر سونیک بک فایر، آرزوهای نیروی هوایی شوروی برای داشتن بمب افکنی مدرن و در حد و اندازه های بمب افکن B-1B آمریکایی به بار نشست. بک فایر برای نخستین بار در سال 1969 در کازان مشاهده شد. برای نخستین بار در سال 1971 در آسمان رامنسکوی، در شرق مسکو بک فایر اقدام به انجام سوختگیری هوا به هوا کرد. این مسئله اگر شاید در وهله ی اول چندان هم مهم نباشد، اما همین عمل سوختگیری هوایی به منزله تهدیدی جدی برای آمریکا بود. توپولف برد این هواپیما را 2.200 کیلومتر اعلام کرده بود، در حالی که CIA معتقد بود برد این هواپیما می بایست از چهار هزار کیلومتر بیشتر باشد. DIA هم برد هواپیما را بدون سوختگیری AA، در حدود پنج هزار کیلومتر اعلام کرده بود. اگر به این برد زیاد، سوخت گیری هوا به هوا هم اضافه می شد، بک فایر به یک بمب افکن میان قاره ای به خصوص با توان حمله به کشوری چون آمریکا تبدیل می شد. بک فایر از موضوعات مورد بحث سران دو کشور شوروی و آمریکا در مذاکرات سالت 2 بود؛ هر چند که شوروی در این مذاکرات پذیرفت تا به جهت اطمینان از عدم حمله اتمی به کشور آمریکا، لوله ی سوختگیری هوایی Tu-22M را حذف نماید، اما روس ها چندی بعد این لوله ها را دوباره نصب کردند.
Tu-22M0- Backfire A نخستین مدل بمب افکن بک فایر که به دلیل کارائی پایین تنها دو فروند از آن تولید شد. این دو فروند برای مقاصد آموزشی در سال 1973 به مرکز تمرینات هوایی منتقل شدند.
Tu-22M- Backfire A - اولین فروند از بمب افکن بک فایر که که کارائی و عملکرد آن مثبت تشخیص داده شده و ورود نمونه های بعدی آن به خدمت صحیح و به جا ارزیابی گردید.
Tu-22M2- Backfire B - مدل B بمب افکن بک فایر، اولین مدل از این بمب افکن سنگین بود که دستخوش اصلاحاتی در مقیاس بزرگ شد. این مدل به موتورهای نیرومند تر NK-22 مجهز گردید و برد آن به صورت رسمی تا پنج هزار و صد کیلومتر و بالاترین سرعت آن تا 1.800 کیلومتر بر ساعت افزایش یافت. این نمونه برای نخستین بار می توانست تا سه فروند موشک هوا به سطح Kh-22 را در زیر بدنه خود حمل نماید. اگر چه این مدل سیستم تعقیب اتوماتیک عوارض زمین را نداشت، اما مع الوصف قادر بود به خوبی از پس پرواز در ارتفاع پایین هم برآید. تعداد 211 فروند از این مدل در فاصله ده سال، یعنی بین سال های 1973و 1983 تولید شد. در همان ابتدای تولید، موتورهای جدیدتر NK-23 هم معرفی گردیدند که اصولاً نمونه های تقویت شده موتورهای قبلی بودند، اما این نمونه از موتورهای جدید به هدف های مورد انتظار دست نیافتند. گفتنی است که نخستین پروازهای آزمایشی این مدل از Tu-22M از سال 1973 شروع شد.

ادامه نوشته

ژنرال چشم آبی

فانتوم اف 4 که با نقص فنی روبرو شده بود ؛ علارقم توصیه ماکد قانون بر خروج اظطرای آن هم در زمانی که یک فانتوم آنقدرها هم برای ایران ارزش معنوی نداشت با دلاوری یکی از افسران جوان در جاده ساوه فرود آمد و جهانبانی خواست تعمیرات اولیه همانجا صورت پذیرد و خود با آن بازخواهد گشت و آمریکایی ها به او گقتند. امکان نداره بتونی با فانتوم پرواز کنی.

تنها یک درصد ممکن است هواپیما از ساختمان عبور کند و به احتمال 99 درصد به ساختمان برخورد میکند .

ژنرال چشم آبی که همیشه به دنبال فرصتی برای اثبات برتری ذاتی نژاد آریاییش به یانکی های ینگه دنبا بود او که فوت و فن آکروجت را از رفاقت با لیدر تیم اسکای بلیزر نیروی هوایی آمریکا به عنوان مهمان در کاکپیک عقب به چنگ آورده و آکروجت تاج طلایی اسکای بلیزر را به راحتی پشت سر گذاشته بود پاسخی داد که دود از سر مستشاران آمریکایی بلند کرد :

- پس اگر یک درصد امکان داره من با همون یک درصد رد میشم !!!

و شد !!!

عکس تزیینی میباشد

خاطرات جنگ 8 ساله

• من لاشه تامکت ها را میخواهم ! :@

• ژنرال ماهر عبد الرشید از بستگان خاندان حسین و ژنرال عبدالجبار محسن از افسران ارشد گارد ریاست جمهوری و از اعضای حرب بعث عراق تصمیم گرفتند تا وضع نیروهای عراقی را در خط مقدم جبهه نبرد با ایران بررسی کنند .

• صبح روز ( 30 آذر 1361) هر دو ژنرال سوار بر یک فروند Mi-8 به خلبانی سرگرد س موسی شدند . این هلی کوپتر توسط 3 فروند Mi-8 دیگر و یک فروند Mi-25 اسکورت می شد . همچنین 4 فروند میگ 21 و 4 فروند میگ 23 نیز برای پوشش هوایی در منطقه حضور داشتند .

• در همان حال در آن طرف مرز در ایران در حوالی ساعت 10 و 40 دقیقه صبح در ارتفاع 40000پایی دو فروند F-4E خود را برای سوخت گیری از یک تانکر B-707 و سپس حمله به عراق آماده می کردند . تانکر B-707 نیز توسط دو فروند F-14 اسکورت میشد . هدایت تامکت لیدر را کاپیتان خسروداد بر عهده داشت . تامکت ها در نزدیکی تانکر پرواز می کردند و با رادارهای قدرتمند خود آسمان را زبر نظر داشتند . در ساعت 10 و 45 دقیقه زمانی که اولین فانتوم سوخت گیری را شروع کرد کاپیتان خسروداد در صفحه رادار تامکت خود چندین هدف پروازی با فاصله از یکدیگر را مشاهده کرد . تمامی اهداف در رنج موشک فینیکس قرار داشتند .
• اگرچه به او اکیدا دستور داده شده بود که وارد آسمان عراق نشود یا تانکر را بدون محافظ قرار ندهد او تصمیم گرفت تا به اهداف پروازی حمله کند . پس ابتدا به تامکت دوم که فقط با اسپارو و سایندوایندر مجهز شده بود دستور داد که در کنار تانکر باقی بماند و از آن مراقبت کند و سپس به سمت عراق حرکت کرد .
• او و کمک خلبانش به سرعت 2 عدد فینیکس و 2 عدد اسپارو به طرف هواگرد های عراقی شلیک کردند . تلاش آنها وقتی به ثمر رسید که دیدند در صفحه رادار هواپیمایشان نقاط کمتری دیده می شود .

ادامه نوشته

آشنایی با هواپیماهای نظامی و غیر نظامی آمریکایی قسمت اول:F-22 Raptor،پادشاه شکارچی های آسمان

جنگنده برتری هوايی F-22 Raptor،بعنوان نسل جديد شكاری های نيروی هوايی آمریکا و برای مقابله با تهديدهای هوايی در قرن بيست و يكم ساخته شد.F-22 Raptor هواپیمای جنگنده نسل پنجم ساخت 2 کمپانی بسیار بزرگ "لاکهید مارتین" و "بویینگ" است که از فناوری رادارگریزی(Stealth) استفاده می‌کند.آمریکا تنها کشوری است که دارای این هواپیما است و بنا به تصمیم کنگره تمایلی به ساخت نسخه صادراتی آن مشاهده نگریده است.حتی اسراییل نیز تا کنون موفق به جلب رضایت کنگره برای خرید این هواپیما نشده است.

پس از هواپیمای جنگنده F-15 Eagle،دیگر هواپیمای دیگری ویژه نیروی هوایی تولید نشد و البته این هواپیما نیز به خوبی از عهده ایفای نقش یک جنگنده تاکتیکی و چابک و چالاک بر آمده بود؛تا اینکه با ورود نسل جدیدی ازهواپیماهای رادار گریز، انگار دیگر زمان هواپیمای F-15 Eagle که زمانی از آن به عنوان اوج پیشرفت یاد می شد،به سر آمده است.

پس از اعلام پیروز شدن طرح YF-22 بر YF-23 در برنامه تولید جنگنده پیشرفته(ATF)،جنگنده F-22 Raptor براساس نمونه ی اولیه YF-22 طراحی شد.
این جنگنده هوایی،بهترین هواپیمای جنگنده ایست که همانند آن هنوز بوجود نیامده است.این هواپیما که طرح 2 کمپانی بسیار بزرگ "لاکهید مارتین" و "بویینگ" است،توانست در یک رقابت فشرده هواپیمایYF-23 Black Widow از کنسرسیوم "نورثروپ گرومن/مک دانل داگلاس" را پشت سر گذاشته و برنده مناقصه جنگنده تاکتیکی پیشرفته پنتاگون شود.

لاکهید مارتین پیمانکار اصلی طرح است و تولید بیشتر بدنه هواپیما، سیستم‌های جنگ افزاری و مونتاژ نهایی F-22 Raptor را به عهده دارد. برنامه بویینگ شامل بال،بدنه،ادغام اویونیک و تمامی سیستم آموزش خلبان و نگهداری سیستم است.
در اصل F-22 Raptor به عنوان یک جنگنده برتری هوایی طراحی شده بود،اما دارای قابلیت های اضافی است که شامل حمله ضربتی به زمین،جنگ الکترونیکی و اطلاعات سیگنال می‌باشد.

برای هواپیما نام های مختلف F-22 و F/A-22 تعیین شده بود و بعدها وقتی به طور رسمی وارد خدمت به USAF(نیروی هوایی آمریکا) شد در ماه دسامبر سال 2005 به عنوان F-22A Raptor نامیده شد.با وجود یک دوره رشد دنباله دار و پر هزینه،نیروی هوایی آمریکا در نظر دارد از F-22 Raptor به عنوان یک جز حیاتی برای آینده قدرت هوایی تاکتیکی آمریکا بهره گیرد.

F-22 Raptor در پنهان کاری تا حدی شبیه جد بزرگوارش،خزنده(دایناسور) پنهان کار و شکارچی دزد سایه های جنگل های ژوراسیک(دایناسوری به نام رپتور) است.
هواپیمای F-22 Raptor از جدیدترین نسل هواپیماهای جنگنده برای نیروی هوایی آمریکا محسوب می شود که وظیفه اصلی آن برتری هوایی است.این جنگنده از جنگنده هایی به شمار می آید که قادر است بدون شناسایی شدن در منطقه دشمن به نبرد پرداخته و پیروز از میدان جنگ بیرون آید.این جنگنده پیشرفته،دارای سیستم استتار راداری است و کلیه طراحی اجزای آن بر این اصل بنا نهاده شده است، به طوری که در طراحی بدنه آن،هر گونه سطح ناهموار که باعث برگشت انعکاس امواج راداری می شود،حذف گشته و به سطح هایی بدون شکستگی تبدیل گشته اند و حتی ورودی های هوای موتورها هم بر اساس اصل استتار طراحی شده اند.هواپیمای F-22 Raptor برای جلوگیری ازانعکاس امواج توسط سطح های ناصاف موشک ها و یا جنگ افزار های دیگر،آن ها را در جایگاه هایی ویژه نگهداری کرده و تنها در زمان شلیک،این جنگ افزار ها پدیدار شده،به سرعت از جایگاهد داخلی خارج شده و پوشش آن دوباره به حالت اول باز می گردد.
ویژگی پنهان کاری(Stealth) کمک زیادی به بقا و ادامه ی نبرد F-22 Raptor می کند و باعث می شود تا دشمن نتواند اطلاعات مهمی از انجام عملیات توسط این جنگنده بدست بیاورد.

محققان و کارشناسان کمپانی های سازنده جنگنده F-22 Raptor از سه فناوری جدید که مکمل یکدیگرند برای ساخت این جنگنده پنهانکار رهگیر جهان استفاده کرده اند .

1- فناوری سطح های شیبدار(کاهش سطح مقطع راداری)
2- فناوری مواد جذب کننده امواج رادار
3- استفاده از مواد جذب کننده گرما و امواج داخلی

رادارها به گونه ای طراحی شده اند که امواج معینی را با طول موج و بسامد(فرکانس) معین در فضا پخش میکنند در صورتی که مانعی در مسیر حرکت امواج منتشر شده ایجاد شود،امواج با آن برخور نموده. قسمتی از امواج جذب جسم و مقداری نیز بر اثر بازتابش در خلاف جهت باز میگردد.این مقدار بازتابیده شده پس از دریافت توسط آنتن های گیرنده و آنالیز زمان انتشار و دریافت موج،جهت انتشار موج،سرعت انتشار موج و نیز سایر موارد دیگر نشان میدهد که امواج به چه نوع مانعی به چه بزرگی و با چه سرعتی برخورد کرده اند.
پس یکی از علل شناسایی پرنده ها بازتابش امواج جذب نشده در آن است،پس باید فکری کرد تا این امواج یا بازتابش مجدد نداشته باشند و یا از مسیر بازتابش اصلی منحرف شوند.اینکار با کمک 3 فناوری گفته شده انجام میشود.

ادامه نوشته

کمک خلبان ( افسر تسلیحات )

• یکی از سوالات مکرر دوستان نقش و وظیفه کمک خلبان در هواپیمای جنگنده است.

• به طور کلی باید پاسخ داد تقریباَ تمامی اختیارات و توانایی خلبان در اختیار کمک خلبان که در اصطلاح افسر تسلیحات نام دارد نیز قرار دارد. بدین معنا که کمک خلبان در شرایط اضطراری نظیر مصدومیت خلبان ، قادر به هدایت جنگنده ، ادامۀ نبرد و بازگرداندن هواپیما به پایگاه نیز هست.

• اما به طور کلی و در یک صحنۀ نبرد خلبان وظیفۀ هدایت و کنترل و انجام مانورهای لازم را بر عهده و افسر تسلیحات وظیفۀ کنترل صحنه ؛ بررسی وضعیت و احتمال حمله از پشت سر و بکار گیری تسلیحات میان برد و دور برد بر اساس وضعیت رادار را بر عهده دارد.

• در هواپیماهای جنگندۀ پیشرفته تر ( اکثراً از نسل چهارم به بعد ) نقش حضور افسر تسلیحات به سیستم خودکار رایانه ای پیشرفته سپرده و کمک خلبان حذف گردیده است.

• به طوری که در سوپر جنگندۀ نسل پنجمی ، اخلالگر ، رادارگریز و فرا مانور پذیر لاکهید مارتین اف 22 رپتور ، رایانه هوشمند در یک دستۀ پروازی دشمن قادر به تشخیص خطرناک ترین جنگنده از نظر تسلیحات در حال و موقعیت بهتر از سایرین جهت رها سازی موشک و شانس بالاتر برای هدف قرار دادن رپتور بوده و بر روی آن قفل و در انتظار دستور خلبان باقی می ماند.

• کمک خلبان هوشمند رپتور تا زمان برخورد موشک های میان برد و دور برد وضعیت را تحت نظر داشته و قادر به تغییر مسیر موشک و حتی تغییر هدف پیش از برخورد در فاصله بالای 100 مایلی است و خلبان این سوپر جنگنده تنها وظیفه انجام پرواز و مانورها و نظارت بر حسن انجام وظیفه سیستم هوشمند را بر عهده دارد.

• از این منظر میتوان ادعا کرد هدایت اف 22 رپتور به مراتبط از جنگنده ای نظیر اف 5 تایگر – میگ 29 یا سوخو 27 ساده تر است !!!

جنگنده بمب افکن ضربتی سوخوی اس.یو -۲۴ فینسر

• سوخوی اس.یو 24 فنسر یک جنگنده‌بمب‌افکن زمینی مافوق صوت، دو کابینه، بال‌متغیر و دو موتوره ساخت شرکت سوخوی است. این هواپیما که نخستین سیستم ناوبری و حمله دیجیتال شوروی را در خود داشت نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۷۰ انجام داده و از سال ۱۹۷۴ وارد ارتش شوروی شد و هم‌اکنون نیز در برخی ارتش‌های کشورهای شوروی سابق و کشورهای دیگر بلوک شرق که به آن‌ها صادر شد در حال خدمت است.

• از قابلیت‌های ویژه سوخو 24 که مشابه هواپیماهای جنگنده بمب افکن اف111 آمریکا است، پرواز اتوماتیک در ارتفاع پست و مصون ماندن آنها از دید رادارهاست.

• هواپیمای سوخو 24 توانایی از کار انداختن تمامی رادارها و موشک‌های دشمن را دارد و می تواند به عنوان هواپیمای پیشرو، سامانه جنگ الکترونیک را به کار گیرد و هواپیماهای دیگر به دنبال آن برای بمباران اهداف دشمن وارد عمل شوند.

• از ویژگی‌های منحصر به فرد این نوع هواپیما آن است که در صورت روشن بودن رادار دشمن و به دلیل توانایی حمل موشک‌های لیزری قادر است هرگونه فرکانس موشکی را شناسایی و با متمرکز شدن روی مراکز راداری و هواپیماهای دشمن، به طور اتوماتیک این مراکز و هواپیماها را به طور صددرصد منهدم کند.

• مهمترین ویژگی این جنگنده بمب افکن کهن سال ، شعاع عملیاتی بسیار بالا ( در حدود 1800 کیلومتر ) و چیزی بیش از دو برابر اف 4 فانتوم بدون استفاده از مخازن سوخت خارجی است.

• پس از پایان جنگ ، با درایت زنده یاد سرلشکر جاوید منصور ستاری و سایر کارشناسان نیروی هوایی ، 24 الی 30 فروند هواپیمای بمب افکن تاکتیکی سوخو-24 به عنوان یک هواپیمای جنگی با مأموریت تخصصی ضربتی و بمباران خریداری شد.

ادامه نوشته

پنجمین نیروی ارتش های چهان

• سوالی که در ذهن بسیاری از دوستان مطرح است این که :
- آیا ما نسبت به 30 سال قبل و آغاز جنگ از لحاظ نیروی نظامی قوی تر یا ضعیف تر هستیم !؟

• البته این سوالی است که در ذهن بسیاری دیگر از دوستان اصلاً مطرح نیست !! چون بی شک اطمینان دارند که قوی تر هستیم !!!

- پاسخ صحیح این سوال اگر نسبت به روز پایان جنگ بود بله مسلماً بسیاز قوی تر هسیتم که دلیل سوء برداشت در پاسخ کاملاً واضح و آن قطعاً به دلیل توانایی ها و دست آوردها در زمینۀ تولید جنگ افزارهاست در حالی که ما سی و چند و سال قبل صرفاً یک وارد کننده بودیم !!!

• اما نکته اینجاست که ما سی و چند سال قبل وارد کنندۀ پیشرفته ترین تسلیحات نظامی / دفاعی روز دنیا بودیم .... نیروی هوایی چهار ستارۀ ما از 4 یا به نقلی 3 کشور دیگر تنها یک ستاره در داشتن ناو هواپیمابر کسر داشت !!!

• در حالی که امروز به فناوری برپایه سازی جنگندۀ صاعقه یا همون نورث روب اف 5 تایگر با بهینه سازی نائل شدیم !!!!

• موشک ( یا سامانۀ موشکی ) شاهین که در حال حاضر در صنایع دفاعی ایران تولید میگردد : بر پایه سازی شده موشک های ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک ساخت شرکت آمریکایی ریتیون ذز سال ۱۹۶۰ میلادیست که ، پدافند عامل نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی در دهه چهل و پنجاه میلادی بیش از 2000 فروند از این موشک ها را خریداری و در هنگامه نبرد ، نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی در پدافند و نیروی هوایی در اف 14 های تامکت از آنان بهره برد !

• در از بخشی سند محرمانه ی که در در 28 ژانویه 1972، از سوی اداره اطلاعات و پژوهش های وزارت خارجه آمریکا تنظیم شده و به تازگی از حالت “محرمانه” خارج شده است در خصوص قدرت نظامی ایران آمده است :

• ظهور ایران بعنوان قدرت مستقل سیاسی و نظامی در منطقه خلیج قارس ( منافع آمریکا / خطر رویارویی بین دو کشور) :

• تلاش ایران برای ایفای چنین نقشی می تواند تا اندازه ای با منافع آمریکا در منطقه تضاد داشته باشد و اگرچه احتمال رویارویی شدید میان دو کشور بعید است، اما در نهایت ممکن است به سردی روابط دو طرف بیانجامد.

منبع

سند انگلیسی اداره اطلاعات و پژوهش های وزارت خارجه آمریکا

http://history.state.gov/historicaldocuments/

frus1969-76ve04/d164

عکسهای زیبای نظامی

جنگندۀ چند منظوره میتسوبیشی اف 2

• جنگنده هاي F-2 كه براي وزارت دفاع ژاپن ساخته شده ، نتيجه برنامه الحاق توسعه اي ژاپن و امريكاست. صنايع سنگين ميتسوبيشي سازنده اوليه است و شركت لاكهيد مارتين اكروناتيك بعنوان اصل امريكايي اين مجموعه است.

• جنگندۀ F-2A نوع تك سرنشين آن است و F-2B نوع دو كابينه آموزشی يا دو صندلي آن است . وزارت دفاع ژاپن در نظر داشت كه 130 جنگنده F-2 را تهيه كنند (83 تك كابين و 47 عدد دو كابين). با اينكه تا به حال 76 سفارش انجام شده ،اما آينده اين برنامه نامشخص است.

• در سال 1987 ميلادي وزارت دفاع ژاپن چندين مدل از F-16C را به جاي FS-X ژاپني كه انتخاب كرده ،جايگزين جنگنده F-1 ميتسوبيشي كند و در سال 1988 ميتسوبيشي بعنوان سازنده اصلي اين جنگنده انتخاب شد كه اين جنگنده را F-2 نام گذاشتند.اين برنامه شامل انتقال تكنولوژي از امريكا به ژاپن بود و در تقسيم هزينه 60 درصد سهم ژاپن و 40 درصد سهم امريكا مي شد.

• چند نمونه با سقف پرواز بالا توسعه يافتند و آزمونهاي برداري اين نمونه در سال 1997 با موفقيت انجام شد و هواپيما در سال 1998 توليد شد.اولين توليد هواپيما در سپتامبر سال 2000 وارد وزارت دفاع ژاپن شد و طي اين انتقال بيش از 49 هواپيماي F-2 به ژاپن منتقل شدند.هواپيماها در بخش جنوبي كوماكي ، ميتسوبيشي در ناگويا مونتاژ مي شوند.

• طراحي :

• كاواساكي مسئول ساخت بخشهاي مياني بدن هواپيما و همچنين قسمتهاي مربوط به

ادامه نوشته

سیستم هدف گیری مادون قرمز در شب (LANTIRN) / سیستم پرواز سطح پائین NAXX-1

در نخستین زوج از تامکت های تولید شده توسط نورث روپ گرومان دوربین رهگیر مادون قرمز ( مناسب برای هدف گیری در شب ) نصب و به نیروی هوایی ایران پیشنهاد گردیده بود.

اما کارشناسان نیروی هوایی ( شاهنشاهی ) ایران ، آن را نپذیرفته و به جای آن سیستم دوربین فوق پیشرفته NAXX-1 ( هدف گیری مادون قرمز در شب و دید گسترده خلبان در شب و روز مناسب برای پرواز در ارتفاع پست ) را سفارش و گرومان ناچار به تکمیل این پروژه سری جهت تحویل به ایران گردید.

از آنجا که تکمیل این پروژه با واقعه جمله به سفارت و گروگانگیری همزمان گردید ؛ از تحویل آن به ایران توسط دولت آمریکا منع و این سیستم در تامکت های دی نیروی دریایی ایالات متحده تا پیش از بازنشستگی به کار میرفت.

تنها دو فروند از تامکت های ایران به IRST( دوربین فرمز رنگ دماغه در تصویر ) مجهز گردیدند.

1st IIAF F14/A Tomcat - No. 6001-3
Jan 1976 - Calorton Northrop Grumman Factory in NY

بمب هدایت شونده لیزری : جی‌بی‌یو-۲۸ سنگر شکن

بمب هدایت شونده لیزری : جی‌بی‌یو-۲۸ سنگر شکن
GBU-28 Bunker buster

بمب جی‌بی‌یو-۲۸ سنگرشکن (به انگلیسی: Bunker buster) نوعی بمب هدایت شونده لیزری است که برای تخریب اهداف مقاوم شده زیرزمینی همچون پناهگاه‌ها و سنگرهای زیرزمینی و همچنین تاسیسات بتونی مدفون شده در عمق سطح زمین استفاده می‌شود.


روزنامهٔ اسرائیلی هاآرتص، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۸ گزارش داد که ایالات متحده آمریکا از فروش بمب‌های سنگرشکن جی‌بی‌یو-۲۸ به این خاطر که این‌گونه بمب‌ها ممکن است در حمله هوایی احتمالی نیروی هوایی ارتش اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران مورد استفاده قرار بگیرد، صرف‌نظر کرده است.

بمب‌های سنگرشکن جی‌بی‌یو-۲۸ که اسرائیل خواستار دریافت آن‌ها شده، می‌تواند برای شکستن سنگرهای زیرزمینی تاسیسات غنی‌سازی اورانیوم نطنز مؤثر عمل کند.

این اقدام ایالات متحده آمریکا در راستای سیاست تحریم فروش حنگ افزار تهاحمی به اسرائیل از سال 1980 ( حمله به نیروگاه اتمی عراق ) اتخاذ گردیده است.

هانا رایتش

هانا رایتش جز معدود زنانی بود که نشان درجه یک "صلیب آهنی" بهمراه " مدال الماس" نیروی هوایی آلمان را در طی جنگ جهانی دوم بدست آورد.

وی بیش از 50 رکورد در زمینه ارتفاع و تحمل پروازی قبل و بعد از جنگ جهانی دوم به جای گذاشت و بعضی رکوردهای او در پرواز هنوز پابرجاست.
انجام پروازی سخت در پایان جنگ جهانی دوم و در هنگام نبرد برلین بر فراز این شهر جهت رسیدن به پناهگاه هیتلر یکی از دلایل مشهور شدن او بود.

هانا رایتش(Hanna Reitsch) در 29 مارچ 1913 در شهر هیرسنبرگ استان سیلیشیا در شرق آلمان متولد شد.پدر او یک چشم پزشک بود. او مشغول تحصیل در رشته داروسازی بود تا اینکه در 1932 میلادی رشته داروسازی را به خاطر دنبال کردن مسیر زندگی خود به عنوان خلبان آزمایشگر برای همیشه ترک کرد.در 1932 حرفه هوانوردی را شروع کرد و در 1937 به مرکز آزمایش های "لوفت وافه" منتقل شد.
در دهه 30 میلادی او به خاطر پرواز با انواع گلایدر به شهرت رسید و رکوردهای مختلفی در زمینه های پروازهای نمایشی و استقامتی بر جای گذاشت.او اولین زنی بود که با هواسر از فراز کوهای آلپ گذشت. بعضی از رکوردهای او تا به امروز پابرجا مانده است.

در سال 1937 رایتش توسط وزیر وقت صنایع هوایی،"ارنست اودت"،به مرکز آزمایش هواپیماهای جدید در رچلین دعوت به کار شد.
او زیر نظر "کارل فرانک" به زودی تبدیل به خلبان آزمایشگر اصلی پروژه های تولید هواپیماهای اشتوکا G-87 و دورنیه D-17 گردید و به خاطر اینکه از معدود کسانی بود که با اولین هلیکوپتر قابل کنترل جهان FA-61 پرواز می کرد مشهور شد.
پروازهای جسورانه و قیافه جذاب هانا او را به یک ستاره در حزب نازی بدل کرد.در سال 1938 با FA-61 هرشب در استادیوم دویچه لند در زمان برگزاری نمایشگاه اتومبیل برلین پرواز میکرد.

ادامه نوشته

عکسهای زیبای نظامی

MQ-9 Reaper

ادامه نوشته

هما

ادامه نوشته

10 جنگنده برتر دنیا

رتبه دهم : F-22 Raptor

بی شک F-22 را باید پیشرفته ترین جنگنده این لیست محسوب کرد ولی همیشه پیشرفته بودن دلیل بهتر بودن نیست. قرار گرفتن پیشرفته ترین جنگنده نیروی هوایی ایالات متحده در رتبه دهم شاید تعجب برانگیز باشید. اما با توجه به شاخص های درنظر گرفته شده خیلی هم دور از انتظار نیست که جنگنده رادارگریز آمریکا در این رتبه قرار بگیرد. هرچند این هواپیما در فاکتورهای بازدارندگی و نوآوری حائض حداکثر امتیاز میشود اما در فاکتورهای دوره سرویس ، هزینه نگهداری و آمار شکار تقریبا هیچ امتیازی کسب نمیکند و بنابراین در انتهای لیست برترین جنگنده های جهان قرار میگیرد.
 

نام : F-22 Raptor
کشور سازنده : آمریکا
سال ساخت : 1997
وضعیت خدمت : در حال خدمت در آمریکا
تعداد ساخته شده : 135
خدمه : 1 نفر
سرعت : 2410 کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز : 19800 متر
برد : 2960 کیلومتر
مهمات : مسلسل 20 میلیمتری ، شش موشک آمرام ، دو موشک سایدوایندر و 2300 کیلو انواع ------ های هدایت شوند

************************************************************************

رتبه نهم : Sea Harrier FA2

در بین هواپیماهای ناوپرواز مطمئنا اولین نامی که به ذهن علاقه مندان صنایع هوایی میرسد جنگنده هاریر خواهد بود . این جنگنده با ویژگی عمود پرواز بودن خود برای برخاست و فرود بر روی عرشه ناو بسیار ایده آل است و بر روی ناوهای کوچک نیز میتوان به سادگی از آن استفاده کرد ضمن اینکه از قدرت آتش خوبی برای هدف قرار دادن اهداف زمینی برخوردار است و با تغییر زاویه موتورهای خود قادر به انجام مانورهای پیچیده ای در آسمان نیز هست ولی همین عامل پیچیدگی های ساخت آن را افزایش و طول دوره سرویس آن را کاهش میدهد.

 

نام : Sea Harrier FA2
کشور سازنده : آمریکا
سال ساخت : 1993
وضعیت خدمت : در حال خدمت در آمریکا و هند
تعداد ساخته شده : 185
خدمه : 1 نفر
سرعت : 1182 کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز : 16000 متر
برد : 3600 کیلومتر
مهمات : دو توپ 30 میلیمتری ، موشک های سایدوایندر ، آمرام ، R550 ، مارتل و قابلیت حمل 2200 کیلوگرم ------

********************************************************

رتبه هشتم : Sopwhit Camel

ادامه نوشته

آنتونوف 225، بزرگترین و پرقدرت ترین هواپیمای جهان

این هواپیما بزرگترین و پرقدرت ترین هواپیمای جهان است که در ابتدا جهت حمل و نقل شاتل بوران  (Buran سفینه فضایی شوری که تنها یکبار در سال 1988 به فضا سفر کرد) ساخته شد. این هواپیما در اصل مدل بزرگتری از هواپیمای موفق An-124 Ruslan است، Mriya در زبان اوکراینی به معنای "رویا" است.
An-22 با حداکثر وزن ناخالص 640 تن، در حال حاضر سنگین ترین هواپیمای جهان است. هر چند هواپیمای Hughes H-4 Hercules که به "Spruce Goose" (غار آراسته و زیبا) شهرت داشت، وزن بیشتری نسبت به An-225 دارا بود و طول بالهایش نیز بیشتر بود، اما H-4 تنها یک بار موفق به پرواز شد.

An-225 بزرگترین هواپیما در جهان به شمار می رود که پروازهای موفقیت آمیز متعددی داشته است. این هواپیما حتی از Airbus A380 و نیز همتای خود C-5 Galaxy که به منظور حمل هواپیماهای جنگی ساخته شده بود، بزرگتر است.

در نوامبر سال 2004، سازمان جهانی نگهدارنده رکوردهای انواع وسایل نقلیه هوایی FAI، نام An-225 را در کتاب رکوردهای سال، که همه ساله به چاپ می رسد، جای داد. این هواپیما رکورد 240 پرواز موفق را در احتیار دارد.
پیشرفت و توسعه
An-225 که در اصل برای پروژه فضایی کشور روسیه و به عنوان جایگزینی برای Myasishchev VM-T ساخته شد، به راحتی قادر به حمل راکت Energia (که در سال 1987 آزمایش شد) و شاتل فضایی Buran است. کارایی و قدرت این هواپیما، آنرا هم ردیف Airbus Beluga و Boeing 747 هواپیمای حمل کننده شاتل آمریکایی، قرار داده است.

An-225 در واقع مدل پیشرفته An-124 است که در قسمت بدنه و قسمت جلو و عقب بالهای آن تغییراتی بوجود آمده، دو موتور توربوفن (turbofan) از نوع Lotarev D-18 به بال ها اضافه شده و تعداد کلی موتورهای بالها را به شش عدد رسانده است. به علاوه به منظور تسهیل در سیستم فرود، تعداد چرخ های آن به 32 عدد افزایش یافته است.

در و پلکانی که به منظور حمل بار در An-124 وجود داشت، به منظور سبک تر کردن وزن هواپیما حذف شده اند، کنترل کننده ها و تثبیت کننده های پرواز از حالت عمودی به حالت افقی تبدیل شدند و قسمت دم هواپیما دارای دو سکان عمودی شده که باعث می شوند در مواقع لزوم حمل بار اضافی امکان پذیر باشد و آشفتگی آیرودینامیکی ایجاد شده را کنترل می نماید. برخلاف An-124، هواپیمای An- 225 برای مانورهای جنگی و عملیاتی با مسیرهای کوتاه طراحی نشده است.

An-225 برای اولین بار در 21 دسامبر سال 1988 به پرواز در آمد. دو هواپیما از این مدل ساخته شده بود و امروز تنها یکی از آنها با شماره 82060 UR به منظور حمل بارهای سنگین با وزن حداکثر 250 تن، مورد استفاده قرار می گیرد. ساخت یک An-225 نیز در اواخر دهه هشتاد درادامه پروژه فضایی کشور روسیه، آغاز شد اما با سقوط شوروی سابق در سال 1990، نیمه تمام رها شد و بعدها از موتورهای آن در هواپیماهای An-124 استفاده شد.


کارایی
اواخر دهه هشتاد مقارن بود با اقدامات دولت شوروی سابق مبنی بر کسب در آمد از تجهیزات نظامی. در سال 1989 یک کارخانه به منظور ساخت هواپیماهای غول پیکر با عنوان "Antonov Airlines" در اوکراین تاسیس شد و از فرودگاه لوتن (Luton) لندن با مشارکت کارخانه Air Foyle HeavyLift کارش را آغاز نمود. این کارخانه بلافاصله با ساخت چهار هواپیمای An-124-100 و سه هواپیمای Antonov An-12 وارد این عرصه شد.

در اواخر دهه نود نیاز مبرم به هواپیمایی بزرگتر از An-124 احساس می شد. در پاسخ به این نیاز اولین An-225 با موتورهای اضافی جهت نقل و انتقال محموله های بیش از اندازه سنگین تحت مدیریت کارخانه Antonov Airlines ساخته شد.

در 26 ماه مه سال 2001 این هواپیما از کمیته جهانی هوانوردی گواهی نامه رسمی دریافت نمود، پس از آن اولین پرواز این هواپیما در تاریخ سوم ژانویه 2003 از شهر Stuttgart آلمان به مقصد Thumrait در عمان بود. در این پرواز 216 هزار غذای آماده به وزن 187.5 تن برای افراد ارتش آمریکا که در این منطقه مستقر بودند، فرستاده شد.

از آن زمان تا کنون هواپیمای An-225 به عنوان وسیله حمل بارهای سنگینی که حمل هوایی آنها تقریبا غیرممکن است، مانند لوکوموتیوها، ژنراتورهای 150 تنی و غیره به کار خود ادامه داده است. این هواپیما همچنین برای امداد رسانی در زمان وقوع حوادث غیر مترقبه و امکان ارسال سریع کمک های مورد نیاز به سراسر جهان سرمایه ای ارزشمند محسوب می گردد.

در سال 2000 زمزمه هایی مبنی بر نیاز به هواپیمای An-225 دیگری مطرح شد و در سال 2004 عملیات به پایان رساندن دومین An-225 نیمه تمام آغاز گشت، قرار بود ساخت این هواپیما تا اواسط سال 2006 به پایان برسد.

در ماه ژوئن سال 2003، هواپیمای An-225 به همراه هواپیماهای An-124 بیش از 800 تن از کمک های مردمی را به کشور عراق رساندند. دولت آمریکا نیز قراردادی جهت استفاده از An-225 به منظور تامین تجهیزات مورد نیاز ارتش این کشور که در خاور میانه مستقر بود به امضاء رساند. در حقیقت استفاده آمریکا از یک هواپیمای روسی تاییدی است بر برتری روس ها در زمینه طراحی و تکنیک پیاده سازی هواپیماهای جنگی، زیرا تا این زمان هواپیمایی با این مشخصات در کشور آمریکا ساخته نشده است.

در حال حاضر نیز آمریکا قراردادی طویل المدت با Antonov Airlines منعقد نموده و حق استفاده از تنها هواپیمای An-225 و 10 هواپیمای An-124 را در اختیار گرفته است. عقد این قرارداد برای دولت آمریکا بدون شک ارزانتر از به کارگیری شش عدد هواپیمای C-17 است که به همین منظور طراحی شده اند.


کاربردهای آتی
در حال حاضر طراحی این هواپیمای غول پیکر جهت استفاده در فضاپیماها مورد بررسی است . یکی از این پروژه ها MAKS نام دارد که یک طرح مشترک بین کشورهای روسیه و اوکراین با هدف ساخت فضاپیماهای چند منظوره است. بدون تردید پیاده سازی این پروژه سبب کاهش هزینه های حمل و نقل فضایی خواهد شد.

 

مشخصات An-225

تعداد سرنشینان : 6 نفر
گنجایش : 70 مسافر
ظرفیت ترابری : 250,000 کیلوگرم
ابعاد در هواپیما : 440 x 640 سانتی متر
طول : 84 متر
پهنای بال ها : 88 متر و 40 سانتی متر
ارتفاع : 18.1 متر
مساحت بال ها : 905 متر مربع
وزن خالص : 000 175 کیلوگرم
حداکثر وزن هواپیما به همراه بار : 000 640 کیلوگرم
نیروی محرکه : 6 موتور D-18 turbofans هر یک به قدرت 229 kN
مسافت Takeoff : در سنگین ترین حالت 3,500 متر
سرعت
حداکثر سرعت : 850 کیلومتر بر ساعت
سرعت عادی : 750 کیلومتر بر ساعت
محدوده پرواز
با حداکثر سوخت : 14,000 کیلومتر
با حداکثر وزن : 4,000 کیلومتر
سقف پرواز : 10,000 متر
فشار روی بالها : 662.9 کیلوگرم بر متر مربع