• سوالی که در ذهن بسیاری از دوستان مطرح است این که :
- آیا ما نسبت به 30 سال قبل و آغاز جنگ از لحاظ نیروی نظامی قوی تر یا ضعیف تر هستیم !؟

• البته این سوالی است که در ذهن بسیاری دیگر از دوستان اصلاً مطرح نیست !! چون بی شک اطمینان دارند که قوی تر هستیم !!!

- پاسخ صحیح این سوال اگر نسبت به روز پایان جنگ بود بله مسلماً بسیاز قوی تر هسیتم که دلیل سوء برداشت در پاسخ کاملاً واضح و آن قطعاً به دلیل توانایی ها و دست آوردها در زمینۀ تولید جنگ افزارهاست در حالی که ما سی و چند و سال قبل صرفاً یک وارد کننده بودیم !!!

• اما نکته اینجاست که ما سی و چند سال قبل وارد کنندۀ پیشرفته ترین تسلیحات نظامی / دفاعی روز دنیا بودیم .... نیروی هوایی چهار ستارۀ ما از 4 یا به نقلی 3 کشور دیگر تنها یک ستاره در داشتن ناو هواپیمابر کسر داشت !!!

• در حالی که امروز به فناوری برپایه سازی جنگندۀ صاعقه یا همون نورث روب اف 5 تایگر با بهینه سازی نائل شدیم !!!!

• موشک ( یا سامانۀ موشکی ) شاهین که در حال حاضر در صنایع دفاعی ایران تولید میگردد : بر پایه سازی شده موشک های ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک ساخت شرکت آمریکایی ریتیون ذز سال ۱۹۶۰ میلادیست که ، پدافند عامل نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی در دهه چهل و پنجاه میلادی بیش از 2000 فروند از این موشک ها را خریداری و در هنگامه نبرد ، نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی در پدافند و نیروی هوایی در اف 14 های تامکت از آنان بهره برد !

• در از بخشی سند محرمانه ی که در در 28 ژانویه 1972، از سوی اداره اطلاعات و پژوهش های وزارت خارجه آمریکا تنظیم شده و به تازگی از حالت “محرمانه” خارج شده است در خصوص قدرت نظامی ایران آمده است :

• ظهور ایران بعنوان قدرت مستقل سیاسی و نظامی در منطقه خلیج قارس ( منافع آمریکا / خطر رویارویی بین دو کشور) :

• تلاش ایران برای ایفای چنین نقشی می تواند تا اندازه ای با منافع آمریکا در منطقه تضاد داشته باشد و اگرچه احتمال رویارویی شدید میان دو کشور بعید است، اما در نهایت ممکن است به سردی روابط دو طرف بیانجامد.

منبع
سند انگلیسی اداره اطلاعات و پژوهش های وزارت خارجه آمریکا
http://history.state.gov/historicaldocuments/
frus1969-76ve04/d164