جنگ افزار

دانستنی های نظامی و جنگ افزار

یک میلیون تیر در دقیقه

Metal Storm(به معنیه توفان فلز که فلز مجاز از گلوله است) نام جنگ افزاری ست که میتواند یک میلیون گلوله در دقیقه شلیک کند و وظیفه اصلی اش جلوگیری از دشمن برای پیشروی و انجام عملیات است.پروژه این این جنگ افزار بسیار مرگبار ابتدا در سال 1994 در استرالیا آغاز شد،ولی کمی بعد توسط کمپانی Metal Storm آمریکا برای ارتش آمریکا ساخته شد.Metal Storm با استفاده از الکتریسیته گلوله ها را شلیک میکند و بر روی هلیکوپتر،و هواپیما،ربات ویژه،پشت ماشین،به صورت مستقل بر روی زمین یا بر روی کشتی در اندازه های بسیار بزرگ نصب میشود.

بر خلاف تفنگ های معمولی در این جنگ افزار بخش متحرکی وجود ندارد و فقط با استفاده از جریان الکتریسیته گلوله ها شلیک میشوند. این جنگ افزار مرگبار توانایی شلیک انواع گلوله ها(حتی گلوله های پلاستیکی) و نارنجک های پرتابی و در کالیبر های مختلف را دارد.

حذف قطعه های مكانيكی متحرک دو برتری بزرگ دارد:
1-فرسودگی ناشی از اين قطعه ها وجود ندارد و امكان گير كردن آن زمان آتش نيز وجود نخواهد داشت.
2-تكان و لگد زدن جنگ افزار كم شده و نشانه روی با آن دقيق تر است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1392ساعت 8:46 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

RQ-4 Global Hawk

شاهین جهانی یک پهپاد ساخت شرکت نورثروپ گرومن است که توسط نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا بعنوان یک هواپیمای شناسایی به کار برده می‌شود.اولین پرواز این پهپاد در پایگاه هوایی ادواردز در 28 فبریه سال 1998 انجام شد.

به جرات می‌توان گفت این پهپاد یکی از پیشرفته‌ترین هواپیما های بدون سرنشین در جهان است.این پهپاد با کنترل از راه دور توسط خلبان‌هایی که مایل‌ها دورتر از آنها در اطاقک مجازی خلبان نشسته‌اند، هدایت می‌شود.البته این پهپاد توانایی انجام ماموریت به طور مستقل و خود مختار را نیز داراست.

برنامه پهپاد ارتفاع بالا و پیوستگی پروازی زیاد شاهین جهانی،یک مفهوم نمایش پیشرفته تکنولوژی ست که برای تامین خواسته های "دفتر استحکام دفاع هوایی آمریکا،در فراهم کردن قابلیت شناسایی دراز مدت برای ستاد مشترک ارتش طراحی شد.

شناسایی دراز مدت توسط مسئول این دفتر این گونه تعریف شد: توانایی تخلیه بار یا مهمات مناسب و تهیه اطلاعات از هرکجا حتی درون قلمرو دشمن در شب یا روز بدون توجه به شرایط آب و هوایی بنا به نیاز نیروهای عملیاتی مستقر در منطقه.
2 نوع سیستم ارتفاع بالا و پیوستگی پروازی زیاد تحت این برنامه توسعه یافتند;اول یک طرح معمولی که با نام کلاس 2+ نیز شناخته میشوذو دوم طرحی با قابلیت دیده شدن کم که با نام کلاس 3+ نیز شناخته میشود.

پهپاد کلاس 2+ توانا برای شناسایی و نظارت در ارتفاع بالاست و میتواند تا شعاع تقریبا 14001 کیلومتری از محل پرتاب عملیات انجام دهد.همچنین این توانایی را دارد که تا 28 ساعت در ارتفاع 18288 متری روی ناحیه هدف پرواز انجام دهد.
این پهپاد می تواند محموله های الکترو اپتیکالی و فرو سرخ و رادار روزنه ترکیبی را باهم حمل کرده و به صورت هدایت ماهواره ای یا کنترلر زمینی عمل کند.

این پهاد قابلیت سکون دراز مدت و در منطقه تحت پوشش و تشخیص پیوسته منطقه تحت پوشش را به کمک سنسور هایی باقدرت و حساسیت بالا دارد.
حضور پیوسته 28 ساعتی این پهپاد،نظارت مداوم و تعقیب هدف ها را آسان تر کرده است.
این پرنده روی سیستم شناسایی رادار برای تمامی شرایط آب و هوایی و ناحیه های وسیع و قدرت تشخیص بالا و که میتوان با آن تصویرهایی با کیفیت بالا را تهیه کرد و همچنین قدرت هدفگیری دقیق تمرکز کرده است.

رادار این پهپاد حالت های روزنه ترکیبی که به کمک آن قدرت تشخیص در ارتفاع 30 سانتی متری را برای این پرنده فراهم میکند و حالت جی.اِم.تی.آی که تا سرعت 4 گره و در هر فاصله ای از 20 تا 200 کیلومتری کار میکند،است.

شاهین جهانی ساختار موجود شناسایی تاکتیکی هوابرد را برای طراحی ماموریت و داده پردازی و بهره برداری از داده ها وانتشار آنها یکی کرده است.
این پهپاد هر دو قابلیت جستجوی راداری ناحیه های عریض و تصویر برداری فروسرخ/الکترو اپتیک با 4000 نانو متر مربع در هر ماموریت با وضوح 1 متر و 1900 عکس در هر ماموریت با وضوح 0.3 متر را دارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین 1392ساعت 8:44 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

Black Hornet Nano


Black Hornet Nano

پهپاد بسیار کوچک بلک هورنت نانو با اندازه 2.5*10 سانتیمتر و وزن 14.17 گرم(با باتری)،یک پهپهاد نظامی کاملا بی صداست که نیرو های زمینی را از وضعیت و موقعیت محیط آگاه میسازد.اندازه کوچک و وزن کم آن،جای گیری آن در دست را بسیار آسان کرده است.

دوربین های این پهپاد فیلم ها و عکس های گرفته شده در طول مسیر پرواز و را به طور زنده بر روی یک ترمینال کوچک دستی که برای کنترل پهپاد نیز به کار میرود،نمایش میدهد.

این پهپاد توسط کمپانی نروژی "پروکس داینامیکس" و کمپانی ارتباطاتی انگلیسی "مالبرو" و طی یک قرارداد 20 میلیون پوندی برای 160 فروند برای ارتش انگلیس و نروژ توسعه یافته است.

این میتواند پهپاد تا ارتفاع 800 متری بالا رفته و 30 دقیقه مداومت پروازی دارد.

با استفاده از این پهپاد،نیروهای تیپ شناسایی ارتش بریتانیا در افغانستان،در سال 2002 و در عملیات هریک توانستند به پشت خطوط دشمن برای شناسایی نفوذ کنند.

همچنین به لطف همرنگ شدن این پهپاد با دیوار های گلی و خاکستری،از این پهپاد برای برای چک کردن پشت دیوار،گوشه ها و پشت سنگر ها،برای اطمینان یافتن از نبود دشمن و خطر در افغانستان استفاده میشود.

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم فروردین 1392ساعت 10:34 قبل از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

MQ-9 Reaper

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم فروردین 1392ساعت 2:22 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

رباتهای جنگجو

stryker

استریکر (به انگلیسی: Stryker) از خودروهای زرهی جنگی هشت چرخی می‌باشد که چهار چرخ محرک است. پروژه استریکر خانواده‌ای از خودروهای همسان ولی ویژه می‌باشد که همه آنها از قطعات، تکنولوژی و ساختار ابتدایی یکسان بهره می برند. پروژه استریکر ارتش ایالات متحده امریکا تلاشی برای یافتن یک تعادل کارآمد بین قدرت و توانایی جابجایی بوده و خودرویی است که به اندازه یک تانک مهلک بوده و همانند هامر سریع می‌باشد و می تواند در کمتر از۹۶ ساعت در هر جای دنیا آماده سرویس دهی شود. استریکر نخستین خودروی زره‌پوش ارتش امریکا بعد از تانک ام۲ بردلی و تانک ام۳ بردلی می‌باشد که از سال۱۹۸۰ میلادی ساخته شده است.

در زمانی که ژنرال اریک شینسکی رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا بود، این خودرو از جانب ایشان مورد استقبال فراوان قرار گرفت و ایشان از حامیان اصلی به کارگیری این خودرو در ارتش امریکا به شمار می رفت

مدلهای مختلف

A:ICV, B:CV, C:MGS , D:FSV, E:MEV, F:MC, G:ESV, H:ATGM, I:NBC RV, J:RV

از آنجا که مدلهای مختلف استریکر بسیار به هم نزدیک هستند، همه آنها می توانند در صورت نیاز از تایرها، زره و سیستم راهبردی یکدیگر استفاده کنند و نیازمند تکنسین‌ها و قطعات کمتر هستند. در تئوری یک نوع از استریکر در یک زمان نسبتا کم می تواند به نوع دیگری تبدیل شود و این مزیت مهمی برای این خودرو است که می تواند این خودرو را برای کاربردهای مختلف انعطاف پذیر سازد.

  • ICV: خودروی نفربر استریکر
  • MGS: سیستم تسلیحاتی متحرک
  • RV: خودروی شناسایی
  • MC: خودروی حمل خمپاره
  • CV: خودروی فرماندهی
  • FSV: خودروی پشتیبان آتش
  • ESV: خودروی دسته مهندسی
  • MEV: آمبولانس نظامی
  • ATGM: خودروی موشک انداز
  • NBC RV: خودروی شناسایی مناطق متاثر از سلاح‌های کشتار جمعی
  • SPH: نمونه اولیه برای سایر مدلها بوده که از نوامبر ۲۰۰۵ تولید آن متوقف گردید.


فیلم رباتهای جنگجو در آرشیو موجود میباشد. به زودی نحوه سفارش اعلام خواهد شد.


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1390ساعت 0:39 قبل از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

رباتهای جنگجو

هلیکوپتر بدون سرنشین RQ-8 Fire Scout

آشنایی با بالگرد بدون سرنشین RQ-8 Fire Scoutپس از انکه نیروی دریایی ایالات متحده از پروژه پهپاد RQ-6 Outrider در سال 1998 خارج شد برای جایگزینی پهپادهای RQ-2 Pioneer خود نگاهش به سمت پهپادهای ترابری عمود برخواست ( VTUAV ) معطوف شد اما هر بی سرنشینیت وانایی خدمت بعنوان نسل جدید بی سرنشن های عمود پرواز این نیرو را نداشت چرا که نیروی دریایی از باگرد بی سرنشین جدید انتظارات خاصی داشت که برخی از این انتظارات چون ظرفیت ترابری 90 کیلوگرمی , برد 200 کیلومتری , مداومت پروازی 3 ساعته در ارتفاع 6 کیلومتری از سطح زمین و ... کار را برای شرکت های سازنده اندکی سخت می کرد.برای تامین این نیاز شرکت های گوناگونی اعلام امادگی کردند که از این میان تنها سه شرکت بعنوان گزینه هایی اصلی انتخاب شدند تا برای بدست اوردن قرارداد تولید پهپاد نیروی دریایی باهم به رقابت بپردازند.این سه فینالیست Bell, Sikorsky و تیم مشترکی از Teledyne Ryan و Schweizer Aircraft بود. گرچه انتخاب پهپاد جدید با محدود کردن شرکت ها به 3 شرکت می بایست هرچه سریع تر نهایی میشد ولی انگار نیروی دریای در حال ارزیابی جدی طرح ها و نمونه های ارایه شده می بود بالاخره در بهار سال 2000 پهپاد Ryan-Schweizer به عنوان برنده انتخاب شد.پهپاد پیروز که با بدنه جدید مخزن حمل سوخت بزرگ و همچنین بهره مندی از سیستم های الکترونیکی جدید از بالگرد 330SP مشتق شده بود RQ-8A Fire Scout نامیده شد.نمونه اولیه این بالگرد که در ازمایش های اولیه شرکت داده شده بود در سال 2000 برای نخستین بار پرواز به صورت مستقل را تجربه کرد و با مثبت ارزیابی شدن ازمایشات نخستین قراداد تولید اولیه با ارزش گذاری پایین برای Fire Scout در می 2001 منعقد شد و نخستین تولید این سری در سال 2002 انجام شد.

با طول 6.98 و ارتفاع 2.87 متری دارای وزن خالی 661 و حداکثر وزن 1200 کیلوگرم است. روتور 3پره این پهپاد به قطر8.38 متری بوسیله یک موتور توربوشافت 250- C20W به چرخش در می اید.واحد شناسایی این پهپاد از یک سنسور توپی شکل متحرک (به زیر دماغه ان توجه کنید) تشکیل می شود که دوربین های اپتیکی و فروسرخ به همراه فاصله یاب لیزری در درون این جایگاه قرار می گیرند.این پهپاد بوسیله یک دیتا لینک مشتق شده از پهپاد global hawk که در روی سر ان قرار دارد قابل کنترل است که این عامل سبب ایجاد خط دیدی به فاصله بیش از 280 کیلومتر برای ان شده است. سیستم کنترل زمینی این پهپاد علاوه بر نصب در کشتی برای استفاده تفنگداران دریایی ایالات متحده بر روی خودروهای هامر نیز قابل نصب است.Fire Scout با مداومت پروازی 5 ساعته از بیشینه سرعت 231 کیلومتر بر ساعت برخوردار است .


در ژانویه 2006 یک پهپاد RQ-8A بر روی عرشه کشتی دوزیست USS Nashville نیروی دریایی امریکا که در این ازمایش با سرعت 27 km/h در نزدیکی سواحل مریلند در حال حرکت بود فرود امد. این برای نخستین بار بود که یک بالگرد بدون سرنشین بدون کنترل خلبان بر روی عرشه یک کشتی متحرک این نیرو فرود می امد.

گرچه پیشرفتهای در نظر گرفته شده در این پروژه رضایت بخش بود اما نیروی دریایی به این بهانه که RQ-8A پس از اتمام , قادر به تامین نیازهای این نیرو نیست در دسامبر سال 2001 بودجه تولید ان را قطع کرد.به هر حال برنامه ساخت ادامه پیدا کرد و شرکت گرومن نیز طیفی از اشکال بهبود یافته از ان را برای هر مشتری علاقه مند ارایه داد.همانگونه که بعدا مشخص شد ارتش ایالات متحده به طرح ارتقا یافته که RQ-8B نام داشت بسیارعلاقه مند شده بود به گونه ایی که در اواخر سال 2003 قراردادی را برای ساخت 7 نمونه ارزیابی با گرومن امضا کرد. در سال 2006 RQ-8B به MQ-8B تغییر پیدا کرد.

بر خلاف روتور 3تیغه RQ-8A , MQ-8B به منظور کاهش نویز و همچنین بهبود ظرفیت ترابری و بهبود عملکرد از یک پروانه اصلی 4 تیغه بهره می برد پیش تر نیز ایده استفاده از تبغه 4 پره در RQ-8A مورد ارزیابی قرار گرفته بود.
دوباله کوچک به دوطرف MQ-8B اضافه شده بود که از انان برای دو منظور ایرودینامیکی و همچینین حمل تسلیحاتی چون موشک Hellfire و بمب های هدایت لیزری Viper Strikeاستفاده می شود.این پهپاد با حمل غلاف های خاص توانایی تجهیز به سیستم تسلیحاتی کشنده دقیق پیشرفته (APKWS) و همچنین راکت های تهاجمی 70 م م را در غالب دو جایگاه 4 تایی پیدا می کند درهمین راستا در بهار 2005 دو راکت 70 م م mk-66 با موفقیت توسط این پهپاد شلیک شد.


ارتش ایالات متحده همچنین به استفاده از Fire Scout به عنوان حامل محموله 90 کیلوگرمی از تجهیزات اضطراری و رساندن انان به سربازان در میدان نبرد نیزعلاقمنداست.

 ارتش علاقمند به خدمت درامدن ابن پهپاد توسط نیروی دریایی بود و با توجه به ارزیابی های مطلوب ارتش و همچنین معرفی نمونه Sea Scout MQ-8B که به صورت خاص برای نیروی دریایی ساخته شده بود سرانجام نیروی دریایی به استفاده از این بی سرنشین علاقه مند شود این علاقه مندی به حدی بود که قراردادی را مبنی بر به خدمت گرفتن 8 پهپاد برای انجام ارزیابی با شرکت گرومن منعقد کرد.گرچه نمونه های مورد استفاده ارتش و نیروی دریایی از لحاظ ظاهری هیچ گونه تفاوتی نداشتند ولی نمونه مورد استفاده نیروی دریایی از یک دوربین تصویربرداری فروسرخ FLIR و سیستم کاشف هدف AN/AAQ-22D BriteStar II به همراه سنسورهای الکترواپتیک/فروسرخ با نقش دهنده /فاصله یاب لیزری بهره می برد در حالی که نمونه مورد استفاده در ارتش علاوه بر سنسورهای الکترواپتیک/فروسرخ و نقش دهنده و فاصله یاب لیزری به یک رادار تاکتیکی نقشه برداری مصنوعی از سطح زمین TSAR که با قدرت تفکیک بالا توانایی تشخیص اهداف متحرک از ساکن را دراست تجهیز می بود. علاوه بر رادار TSAR/MTI این پهپاد به سیستم هایی چون سستم تشخیص میدان مین وشناسایی هدف,نظارت هوابرد ASTAMIDS , سیستم رادیویی تاکتیکی مشترک 4 کاناله و همچنین یک پکیج سیگنال های اطلاعاتی (SIGINT) نیز مجهز است .برای هدایت هر دو نمونه نیز از یک دیتا لینک مشترک تاکتیکی استفاده می شود .

سنسورهای الکترواپتیک/فروسرخ با نقش دهنده /فاصله یاب لیزری بهره می برد در حالی که نمونه مورد استفاده در ارتش علاوه بر سنسورهای الکترواپتیک/فروسرخ و نقش دهنده و فاصله یاب لیزری به یک رادار تاکتیکی نقشه برداری مصنوعی از سطح زمین TSAR که با قدرت تفکیک بالا توانایی تشخیص اهداف متحرک از ساکن را دراست تجهیز می بود. علاوه بر رادار TSAR/MTI این پهپاد به سیستم هایی چون سستم تشخیص میدان مین وشناسایی هدف,نظارت هوابرد ASTAMIDS , سیستم رادیویی تاکتیکی مشترک 4 کاناله و همچنین یک پکیج سیگنال های اطلاعاتی (SIGINT) نیز مجهز است .برای هدایت هر دو نمونه نیز از یک دیتا لینک مشترک تاکتیکی استفاده می شود.

در ژاتویه2010 ارتش ایالات متحده به سبب یک سری کاهش هزینه , پیچیدگی بسیار طرح و همچنین یافتن پهپادی ساده تر برای تامین نیاز خود به حضور خود در این طرح پایان داد و با کنار کشیدن خود نیروی دریایی را به عنوان تنها متقاضی استفاده از این پهپاد باقی گذاشت.

در اوریل 2006 تولید بدنه های ازمایش پروازی در محل تولید بی سرنشین های کارخانه نورثروپ گرومن در Moss Point, Mississippi اغاز شد و در هجدهم دسامبر همان سال نخستین ازمایش پروازی MQ-8B درNAS Patuxent River انجام شد و با وجودجریان داشتن ازمایشات پروازی نیروی دریایی به تولید اولیه با ارزش گذاری پایین تایید داشت.هواگردهای تولیدی به احتمال زیاد در کشتیهای نسل(Littoral Combat Ships (LCS نیروی دریایی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. حضور MQ-8B در کشتی های کلاس LCS یک توانایی کلیدی در نبردهای سطحی و زیر سطحی برای این شناورها خواهند بود. در فوریه 2008 نیروی دریایی اعلام کرد که تا قبل از دست یافتن به کشتی های جنگ ساحلی LCS در نظر دارد که این پهپاد ها را با کشتی های دیگری یک پارچه سازد و به علت تغییر در برنامه توسعه LCS نیروی دریایی تصمیم به ارزیابی عملیاتی (OpEval) این پهپاد را بر روی (USS McInerney (FFG-8 گرفت .به دنبال برنامه ازمایشاتFire Scout در پاییز 2008 ازمایشات و بررسی های فنی پهپاد FFG - 8 اغاز شد و در تابستان 2009 OpEval انجام شد .
MQ-8Bپس از پشت سر گذاشتن ازمایش نهایی پروازی در شرایط نا ارام دریایی و در وضعیت باد سرانجام پس از طی یک دوره چندین ساله به خدمت نیروی دریایی درامد و در سپتامبر 2009 در USS McInerneyبه طور رسمی وارد خدمت شد.

فیلم رباتهای جنگجو در آرشیو موجود میباشد. به زودی نحوه سفارش اعلام خواهد شد.
+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اردیبهشت 1390ساعت 11:52 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

رباتهای جنگجو

swords

ارتش ايالات متحده به زودي و براي اولين بار در تاريخ روبات هاي نظامي را در عملياتي واقعي به خدمت ميگيرد.اين روباتهاي نظامي که از هيچ چيز نميترسند و هميشه در پست خود آماده خدمت هستند Swords نام دارند.
Swords از دسته سربازهاي تا دندان مسلح است و هدفش در ماموريت يک مبارزه واقعي است.

Swords مخفف عبارت (( جنگ افزار ويژه براي سيستم هاي عمليات شناسايي از راه دور )) است.

اين اولين بار نيست که يک روبات براي اهداف نظامي مورد استفاده قرار ميگيرد. در عراق در اولين روزهاي جنگ روبات هاي فرماندهي راديويي به کار گرفته شدند. اما اين روبات ها تنها در ماموريت هاي محدود و با اهداف مشخص استفاده ميشدند.
اين در حاليست که براي اولين بار در تاريخ اين روبات ها در عمليات نظامي و براي شرکت در نبردهاي رودررو در نقش عامل ظاهر ميشوند. عراق که امروزه به نمايشگاهي براي معرفي پيشرفته ترين تسليحات ارتش آمريکا شده اين بار مجبور است ميزبان اين روبات هاي Swords باشد. در حقيقت اين روبات ها بيش از آنکه شبيه به يک نظامي باشند شباهت بسياري به يک نفربر مسلح دارند.
Swords همچنين مجهز به يک مسلسل اهدايي ناتو است. اولين آزمايش اين روبات ها در سال 2004 انجام شد اما عملکرد آنها باعث گشت که مقامات پنتاگون در خصوص استفاده از اين وسيله جنگي دچار ترديد شوند به طوري که در آزمايش هاي اوليه اين روبات ها براي اعمال خود جوابگوي فرماندهان نبودند و خودسر عمل ميکردند.

اين رفتار در ميدان جنگ يک خطر جدي به شمار مي رفت و بنابراين هيچ ژنرالي حاظر به استفاده از آنها نشد. اما اکنون پس از سه سال به نظر ميرسد که اين روبات ها براي جنگ آماده شده باشند.

Swords ميتواند از فاصله بسيار دور با فرمانده خود تماس بگيرد و کسب تکليف کند و سرباز يا مسوول عملياتي اين روبات ها به کمک سيستم فرماندهي راديويي مي تواند با فشار دادن يک کليد به آنها فرمان حمله دهد و اين روبات ها را تبديل به يک مهاجم حرفه اي کند. اين روبات هاي بي رحم حتي به روي دوستان روباتيک خود نيز آتش ميگشايند.


فیلم رباتهای جنگجو در آرشیو موجود میباشد. به زودی نحوه سفارش اعلام خواهد شد.

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اردیبهشت 1390ساعت 11:36 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

رباتهای جنگجو

  PREDATOR
این هواپیما با استفاده از ماهواره "سیستم جهانی موقعیت یابی" (جی.پ.اس.) در همه حا ل از موقعیت جغرافیائی خود آگاه است و در صورت از دست دادن تماس با مرکز، کامپیوتر کوچکی که در آن تعبیه شده این پرنده را به فرودگاه مادر هدایت می کند. سرعت این هواپیما که تنها موتور ملخ دار آن به اندازه موتور یک اسنو موبیل (موتور برف رو) قدرت دارد، ١٣٠کیلومتر در ساعت و سقف پرواز آن ۷٦٠ متراست که به باندی ٦٠٠متری برای نشستن و برخاستن نیاز دارد و می تواند ٤٠ ساعت بدون سوخت گیری پرواز نماید.
همواره ٣ عدد از این هواپیما ها در آسمان عراق پرواز می کنند. وظیفه به پرواز در آوردن، نشاندن، و مراقبت و نگهداری از این هواپیما ها ی تک موتوره ۷٠٠ کیلوئی به عهده گروهی است که در عراق مستقرند. اما عملیات مربوط به پرواز و مانور و هدف گیری و شلیک تسلیحات تماماً از پایگاه هوائی نلیس (در حومه لاس وگاس) در آمریکا هدایت می شود که بیش از ١١٠٠٠کیلومتر با عراق فاصله دارد.

نحوه کنترل از راه دور کم و بیش مانند کنترل هواپیمای معمولی است. در این پایگاه و در اطاقکی که می توان آن را به کابین هواپیما تشبیه کرد، خلبان جنگی کارکشته ای در مقابل تعدادی کامپیوتر نشسته و ضمن هدایت پره داتور، فرماندهی آتش دو موشک هل فایر آنرا نیز به عهده دارد و افسر دیگری مسئول دوربین های هواپیما و هدف گیری و هدایت موشک ها است. این کانتینر قابل انتقال است و در دل هواپیمای ث-١٣٠ جای می گیرد .

 جان کلام انقلابی که این هواپیما ها در عملیات جنگی به وجود آورده اند، "همزمانی دسترسی" به اطلاعات برای تمام دست اندرکاران است. این به معنای حذف تحلیل گران اطلاعاتی از میدان عملیات جنگی نیست، اما آنها را کاملاً به عقب رانده است.

به عبارت دیگر، تا قبل از به کارگیری این هواپیما ها، اطلاعات و اخبار ابتدا می بایست از صافی تحلیل گران اطلاعاتی و متخصصین تعبیر و تفسیر عکس های هوائی می گذشت و بعد از آن به واحد های عملیاتی در هوا و زمین مخابره می شد. حتی در زمان جنگ اول آمریکا با عراق در سا ل ١۹۹١، این به معنای تاخیری چند روزه بود.

 در حا ل حاضر، تفنگداران آمریکائی در عراق و افغانستان، و نیروهای ویِژه این کشور در شمال پاکستان، خلبانان بمب افکن ها و جنگنده های هوائی در صحنه های عملیات جنگی، خلبانان مامور کنترل این هواپیماها در پایگاه هوائی نلیس در ایالت نوادا، فرماندهان نیروها در پنتاگون و واحدی موسوم به "مرکز پاسخ جهانی" در طبقه ششم ساختمان اصلی سیا در لانگلی (در ایالت ویرجینیا)، همه همزمان تصاویر و اطلاعات ارسالی از پره داتورها را دریافت می کنند.

 ازمان سیا هم ناوگان بزرگی از این پرنده های مسلح را در اختیار دارد و بار ها از آنها بر علیه اهداف تروریستی استفاده کرده است. در ٣نوامبر ٢٠٠٢، یکی از این پرنده ها با پرتاب موشک اتومبیل حامل ٦ تن از اعضای مظنون به عضویت در القاعده را در ١٦٠ کیلومتری شرق صنعا (پایتخت یمن) منهدم کرد.

 ین هواپیما که از پایگاهی فرانسوی درکشور جیبوتی، مستقر در شرق آفریقا، برخاسته بود و در ماموریتی از جانب سیا شرکت داشت، پروازی ١٠ ساعته را برای رسیدن به حوالی هدف مورد نظر انجام داده و چند ساعتی نیز در حول و حوش هدف خود گردش کرده بود. به گفته مقامات آمریکائی، یکی از این ٦ تن "علی قائد سنیان الحریثی" بود که در بمب گذاری ناو آمریکائی "کل" در خلیج یمن که به کشته شدن ١۷ تن از خدمه آن ناو منجر شد، دست داشته است.

در حادثه دیگری در فوریه سا ل ٢٠٠٢، یکی از این هواپیما ها چند اتومبیل آخرین مدل در ناحیه زوار خلیل در افغانستان را در نزدیکی محل هائی که اسامه بن لادن دیده شده بود، رهگیری می کرد. اتومبیل ها برای مدتی در کنار جاده توقف کردند و چند نفر که یکی از آنها قدی به مراتب بلند تر از سایر همراهان داشت، با لباس عربی از آن خارج شدند.

ماموران سیا که این پرواز را کنترل می کردند به تصور اینکه بن لادن را در تیر رس دارند، با شلیک موشک هل فایر از پره داتوری که در فاصله ٨ کیلومتری قرار داشت، همه را به قتل رساندند.
 خرین بار، در تهاجم یکی از این هواپیما ها در ١٣ ژانویه سا ل جاری مسیحی به دهکده دامادولا در منطقه باجو در پاکستان (در ۷ کیلومتری مرز افغانستان) که با هدف از بین بردن ایمن الظواهری ( مقام دوم گروه القاعده) صورت گرفت، سه خانه ویران شد و ٨ ١ نفر غیر نظامی که ۵ زن و ۵ کودک در میان آنها به چشم می خوردند، به قتل رسیدند.

 لظواهری در محل حمله نبود، اما به گفته منابع اطلاعاتی آمریکا، ابو خباب المصری ( معروف به مدحت مصری) از ماموران عملیاتی ا لقاعده که در بمب سازی تبحر داشت، به همراه دو تن دیگر از سردمداران محلی این سازمان در این حادثه از پای در آمدند.

به طور کلی کشورهای منطقه از پرواز مداوم این هواپیما ها در آسمان کشور شان مطلع بودند، ولی نمی توانستند آنها را رهگیری کنند. بنا به نوشته یکی از منابع خبری، به احتما ل زیاد اخبار مربوط به گشت زنی این تک تیرانداز هوائی در آسمان عراق باعث شد تا در ماه می ٢٠٠٢ صدام حسین در جشن ٦۵ سا لگی خود در بغداد شرکت نکند!

کانتینر کنترل از راه دور پریداتور
 گر چه کارنامه عملیاتی این هواپیما ها در جنگ افغانستان (به دلیل مشکلات ناشی از پرواز در هوای نا مساعد) چندان در خشان نبود، پیشرفتهای شگرف فنی همراه با فنون جدید فرماندهی و کنترل، این پرنده ها را از واحد های پیشاهنگ دیدبانی به هواپیماهائی با توانائی وارد آوردن ضربات سهمگین و دقیق تغییر داده است که از موثر ترین و کم هزینه ترین ابزار جنگی در عراق محسوب می شوند.

 ه ویژه آنکه سقوط پره داتور هزینه تبلیغاتی - سیاسی ناشی از دستگیر شدن خلبان و خدمه آن را به همراه ندارد. تخصیص ٦⁄١ میلیارد دلار برای توسعه این نیرو در بودجه پیشنهادی سال ٢٠٠۷پنتاگون نشاندهنده ارزیابی مثبت وزارت دفاع آمریکا از عملیات هواپیما های قابل کنترل از راه دور است. به گفته سرگرد میچ مورگان که سابقاً خلبان بمب افکن ب- ١ بوده و اکنون فرماندهی اسکادرانی از پره داتورها را بعهده دارد، "این آینده نیروی هوائی ست.


منبع: واشنگتن پریزم

فیلم رباتهای جنگجو در آرشیو موجود میباشد. به زودی نحوه سفارش اعلام خواهد شد.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:11 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  | 

ربات های جنگجو

گلوبال هاوک

خلبان اين هواپيما که در يک اتاق بدون پنجره در صحراي "موجاوه" بر روي صندلي نشسته است از طريق يک سري صفحه نمايش رايانه پرواز خودکار هواپيماي "گلوبال هاوک" را کنترل مي کند. هواپيماهاي گلوبال هاوک به منظور انجام عمليات طولاني مدت اکتشافي و جاسوسي در ارتفاع بالا براي نيروي هوايي آمريکا طراحي شده اند. سازمان فضايي آمريکا ماه جاري براي اينکه جنبه استفاده علمي از اين هواپيماي بدون سرنشين را نشان دهد، يکي از اين آنها را براي اولين بار راهي پرواز بر فراز مناطق وسيعي از اقيانوس آرام کرد. "ديويد فاهي" يک محقق فيزيک در "سازمان ملي اقيانوسي و جوي" ، گفت: اين هواپيما ها هرگز توسط يک سازمان غيرنظامي و يا براي مطالعه علوم زمين مورد استفاده قرار نگرفته اند. گلوبال هاوک نوک گرد و نهنگ شکل دارد و موتور آن در جلو هواپيما سوار شده و دم آن V شکل است.طول اين هواپيما 44 پا (41/13 متر) و پهناي بال آن 116 پا (35/35 متر) است که تقريبا به اندازه پهناي بال جديدترين بوينگ 737 است. هواپيماي گلوبال هاوک توانايي حمل بيش از هزار پوند (453/59 کيلوگرم) تجهيزات علمي را دارد و مي تواند در ارتفاعي بيش از 65 هزار پا (19/81 کيلومتر) براي مدت 30 ساعت پرواز کند و مسافتي بيش از 12 هزار و 600 مايل ( (20276/79 کيلومتر) طي کند.

فاهي گفت: اين توانايي ها به گلوبال هاوک اجازه مي هد تا از مناطق دور از اتمسفر مانند مناطق استوايي اقيانوس ها و قطب شمال و قطب جنوب نمونه برداري کند. "پل نيومن"از دانشمندان مرکز پروازهاي فضايي "گودارد" ناسا، گفت: گلوبال هاوک هيبريدي ميان ماهواره و هواپيما است. وي گفت: اين هواپيما معمولا در لايه استراتوسفر پرواز مي کند و بنابراين مي تواند سکوي مناسبي براي علم تخريب لايه ازن باشد. انتظار مي رود که هواپيماي گلوبال هاوک که روز سه شنبه از پايگاه هوايي "ادواردز" به هوا برخواست ،مناطق شمالي سواحل اقيانوس آرام در آمريکاي شمالي را طي کند و سپس به سمت غرب به سوي جزاير "آلوسيا" برود و بعد به سمت جنوب پرواز کند. قرار است اين هواپيما در قسمت پايين جزاير هاوايي به سمت شرق بچرخد و در زير مسير مداري يک خوشه از ماهواره هاي کنترل زمين معروف بهA-Train پرواز کند. اين فرايند امکان نمونه گيري واقعي از ذرات اتسمفري را فراهم مي سازد.

هواپیماهای بدون‌سرنشین به اعضای ثابتی در آسمان عراق و افغانستان تبدیل شده‌اند اما نوعی هواپیماهای نیروی هوایی آمریکا که گلوبال هاوک (شاهین جهانی) نام دارند، تاکنون هرگز بر فراز آسمان این کشور پرواز نکرده‌اند.

گلوبال هاوک (شاهین جهانی) نوع جدید هواپیمای بدون سرنشین است که با کنترل از راه دور توسط خلبان‌هایی که مایل‌ها دورتر از آنها در اطاقک مجازی خلبان نشسته‌اند، هدایت می‌شود. اما به گزارش آسوشیتدپرس، روز دوشنبه برای نخستین بار قرار است یک گلوبال هاوک در پایگاه نیروی هوایی بیلی  Bealeدر شمال کالیفرنیا به زمین بنشیند.

خلبان‌های مستقر در این پایگاه هوایی هر روز هواپیماهای بدون سرنشین را در جریان ماموریت‌های جنگی بر فراز آسمان خاورمیانه به پرواز در می‌آورند و چهار خدمه از اطاقک‌های مجازی خلبان این هواپیماها را هدایت می‌کنند. این هواپیماها که برای پرواز در ارتفاعات بالا، انجام ماموریت‌های ۴۰ ساعته و طی ده هزار مایل مسافت طراحی شده‌اند، بیشتر نظارت‌های هوایی انجام می‌دهند.

این هواپیما که ساخت آنان بیش از  ۸۰میلیون دلار هزینه دارد می‌توانند  ۶۵هزار پا ارتفاع بگیرند و عکس‌های بسیار دقیق ارسال کنند. قرار است که پایگاه بیلی تا سال۲۰۰۹ هفت فروند گلوبال هاوک داشته باشد.

این پایگاه در حال حاضر تنها پایگاه آمریکایی است که هواپیماهای بدون سرنشین دارد. در نهایت ناوگان نیروی هوایی آمریکا متشکل از  ۵۴فروند گلوبال هاوک خواهد بود اما بیشتر آنها در خارج از کشور مستقر خواهند شد.


فیلم رباتهای جنگجو در آرشیو موجود میباشد. به زودی نحوه سفارش اعلام خواهد شد.


+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 11:24 بعد از ظهر  توسط داریوش چراغی  |